Çıxışlarının birində Rauf Denktaş dedi: “Bir gün Yasir Ərəfat mənə
söylədi ki, Rauf bəy, sən məndən xoşbəxtsən. Sənin Türkiyən var,
mənim də bir Türkiyəm olsaydı, mən bu acıları çəkməzdim. Sənin
basdırılmağa torpağın var, mənim basdırılacaq yerim də yoxdu.
Bizim şəhid qəbiristanlıqlarımızı İsrail şumlayıb, izini itirib. Sizin
şəhidlərinizin məzarı başında Türk əsgəri durur. Ərəfat deyən oldu.
Onu arzuladığı müqəddəs yerə - Qüdsə dəfn olunmağa qoymadılar”.
“Sözü at yiyəsinə, özü götürəcək” deyiblər. Bu fikir məni göyüm-
göyüm göynətdi. Doğulduğu torpaqda ölmək xoşbəxtliyi taleyinə
yazılmayan Qarabağsız qarabağlıları, elini itirmiş eloğlularımı göz
yaşlar içində xatırladım.

“Söylə dərdin bilənlərə,
Dərd başına gələnlərə”

I

Bircə gün üzünə gülmədi həyat,
Əlli il döyüşdü Yasir Ərəfat.
Yollar yeriməkdən yol qabar oldu,
“Azadlıql” deməkdən dil qabar oldu.
Yorulmaq bilmədi “Vətəni” deməkdən,
“Hanı insaf?” dedi, “hanı din?” dedi.
Səsi yetişmədi kar qulaqlara,
“Fələstinl” söylədi, “Fələstinl” dedi.
Dil açıb dinəndə dili titrədi,
Əlini tərpətdi, əli titrədi,
Düşdü qapı-qapı qürbət ellərə,
Üzündə həsrətin yeli titrədi.
Onu qoymadılar dövlət olmağa,
Qaldı gözlərində bayraq yanğısı.

Dəldi ürəyini torpaq yanğısı,
Deşdi kürəyini torpaq yanğısı.
Bədbəxt yer üzünə qədəm basanda,
Doğulur, yatmağa beşiyi olmur.
Küməsi dağılır, koması uçur,
Bir yurdu, bir evi, eşiyi olmur.
Ayaq var, geyməyə ayaqqabı yox,
Baş var, geyinməyə papağı yoxdur.
Allahın altında bir qarış yeri,
Əkməyə bir ovuc torpağı yoxdur.

Bədbəxtlik bədbəxtin başından basır,
Qara gün özündən qabaq doğulur.
Müqəddəs analar məndən küsməsin,
Bədbəxt doğulanlar nahaq doğulur.
Dodağı qurusa, su verən olmur,
Gözünü göynədir bulaq yanğısı.
Taleyi üzünə gülməyən kəsin
Yandırır canını torpaq yanğısı.

Torpağı əlindən gedən kimsələr
Min il yaşasa da mənası yoxdu.
Ocağı alışmaz, Günəşi doğmaz,
Dünya var, dünyada dünyası yoxdur.
Məzarı yad yerdə qazılanların
Əvvəli olsa da, sonrası yoxdu.
Çox olar yetimə “gəl-gəl” deyənlər,
Çörək verənlərin sayı az olar.

Qazancı qapazdı, yediyi yumruq,
Tanınmaq istəyər, tanınmaz olar.
Arxası olmayan millətə yazıql
Meydanda tək qalan qeyrətə yazıql
Vətən deyiləndə vətənsiz bilər,
Nədir dil yanğısı, dodaq yanğısı.

Hamının canında torpaq eşqi var,
Hamının canında torpaq yanğısı!

Arxalı köpəklər səs-səsə verdi,
Cumdu irəliyə qurd basa-basa.
Günbəgün çoxaldı xarabalıqlar,
Yurdumu aldılar yurd basa-basa.
Budur yağıların fikri, niyyəti,
Budur düşmənlərin mədəniyyəti.
Haqqını deməyə haqqın çatmasın,
Ağzın qıfıllansın, mumlansın gərək.
Şəhid məzarından əsər qalmasın,
Kotanlar ağzında şumlansın gərək.
Nə böyük dəhşətdi, nə böyük ağrı,
Gözün görə-görə torpağın gedə.
Səni basdırmağa torpaq olmaya,
Ağacın quruya, suyun kəsilə,
Üstündə kölgəlik budaq olmaya.
Nahaqqın əlində oyuncaq olub
Haqqına can atan bu haqq yanğısı.
Bu gün yer üzündə bircə yanğı var,
Torpaq yanğısıdı, torpaq yanğısı.

Torpağın yoxdursa, əl üz həyatdan,
Doğulma, böyümə, yaşama, ölməl
Dünyadan getməyə yerin yoxdusa,
Başını ağrıdıb dünyaya gəlmə.
Gəldinsə qurtardı, axırın itdi,
Yağış yağmayacaq, nur yağmayacaq,
Hər gün daş yağacaq daşının üstə,
Qarğa qarıldayıb, bayquş ötəcək,
Yarasa gəzəcək başının üstə.

Ağırdı zamanın, vaxtın şərtləri,
Bilirəm, bilirəm mən bu dərdləri.
Çoxdan tanıyıram bu alçaqları,
Çoxdan tanıyıram bu namərdləri.
Torpaq itirənin biri də mənəm,
Yandırır əlimi varaq yanğısı,
Bu gün mən özüm də başdan-ayağa
Torpaq yanğısıyam, torpaq yanğısı.

2004, 7 noyabr
Almaniya, Bilefild

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О родине