Xəbərim yox özümdən
Bu rəssam təbiətin rənglər dünyasındayam,Vurulmuşam torpağın yaşılına, alına.Öpüş alıb güllərin şeh çilənmiş üzündən,Dönmüşəm pətəyinə, çevrilmişəm balına.
Düşünən yaradası, yoğuran yapasıdı,Burda vaxt itirən kəs gözəllik tapasıdı.Oğlanlar dəstə-dəstə, qızlar gül topasıdı,Hər çiçəkdən zər qonub yanaqların xalına.
Xəbərim yox özümdən, ruhumdan, yaddaşımdan,Nə canımdan xəbər var, nə çatılan qaşımdan.Ağıllılar gülməsin, ağlım çıxıb başımdan,Gəlin indi siz baxın Zəlimxanın halımal
2004, 4 oktyabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-xeberim-yox-ozumden
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Gözlərin kor olmaq təhlükəsi var,Qulağın kar olmaq təhlükəsi var,
DünyanınBiz ki üzümüzü dünyaya tutduq,Bizdən niyə dönsün üzü dünyanın.
Bərbəzək götürmür tarixin diliEyfel qülləsindən Parisə baxdım,Həqiqət donunda nağıl göründü.
Torpaq sevgisiQalxır təyyarəmiz göyün üzünə,Uçuruq Parisdən Bakıya sarı.
Стихи других поэтов · О природе
O cəllad qaşların qəhri, qəzəbiQəsd eylər cismimdən canı dağıtsın.
Bənzəyir cənnətə yazi-növbaharBənzəyir cənnətə yazi-növbaharXassə ba ruyi xoşi gülizar.
GörünməzNazənin gözəllər seyrə gedirlər,Ol mahi-tabanım hani görünməz,
KeçərBir də yolum düşsə yar otağına,Mənim işim hamı kəsdən saz keçər,