Yaylağın
Yayın son ayında, köç vədəsində,Qurtarır dövranı, vaxtı yaylağın.Yarından ayrılan gözəllər kimi,Bağlanır kitabı, baxtı yaylağın.
Haraylı günlərin çatır axırı,Yağışın, dolunun çıxır paxırı.Yellənir sürüsü, enir naxırı,Dağılır, sökülür taxtı yaylağın.
Ayrılıq alnında açır şırımlar,Qaşına toy tutur bu ildırımlar.Sökülən dəyələr, dolan qarımlarQəlbini yandırdı-yaxdı yaylağın.
Sinədə tükənməz nəğmədi, səsdi,Bu dövran doqquz ay ellərə bəsdi.Bu da bir ömürdü, gündü, həvəsdi,Sərvəti arana axdı yaylağın.
1977, 28 avqust
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-yaylagin
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
İçərimdə yatan qüvvət, dayan, hələ baş qaldırma,Dağ qaldıra bilmirsənsə, əbəs yerə daş qaldırma!
GəlirBu gün xəyalımdan gör nələr keçir,Yadıma keçmişim, dünənim gəlir.
DemərəmYolum, məni çatdırmasan arzuma,Uçurum billəm, yol demərəm mən sənə.
And yerimizVətən bizim qibləmiz,Vətən eşqi şahımız.
Стихи других поэтов · О судьбе
Bir iyidin bəxti olsa,Ellər ona yar olarmış.
Rüzgarlar, dalğalarRüzgarlar dalğaların könül sirdaşı olmuş,Dalğalar rüzgarların ömür yoldaşı olmuş.
Səadətnamə, 11منکر حق طبیعی آمد و بسآن خر بدگهر، سگ ناکس
Oldu: Bürci-nəhsə düşdü kövkəbi-bəxtimBürci-nəhsə düşdü kövkəbi-bəxtim,Fələk zülmü mənə nümayan oldu,