Qardaşlar
Qardaşlar deyəÇağırardılarHəyətdə bizi.Qardaşlar deyəÇağırardılarHər üçümüzü.Yaramaz bir işGörsəydik əgər,Xəbər verənlərDeyəcəkdilər:“Daş ilə vurdu,Şüşəni qırdı.Aşağı birbaşQaçdı üç qardaş”.Yaxşı işimizDüşərdi dilə.Bunu görənlərDeyərdi belə:“Nə gözəl, baxın,Görün dam tikib,Elə bil böyük –Bir adam tikib.Bütün uşaqlarBacaraydı kaş!Yaşa üç qardaş!..”Bəli, adımızDüşmürdü dildən.Qardaş kimiydik –Əli, Həsən, mən.Həsən ucaboy,Enlikürəkdi.Əli bir azcaOndan gödəkdi.Amma hamıdanƏli zirəkdi.
Bir neçə söz dəDeyim özümdən:Boyda hamıdanKiçik idim mən.Amma dəcəldim,Şıltaqdım yaman.Yerimdə rahatDurmazdım bir an.
Qardaşlar deyəÇağırardılarHəyətdə bizi,Qardaşlar deyəÇağırardılarHər üçümüzü.Bir yerdə getdikMəktəbə də biz.Yaman sevindiÜrəklərimiz.Məktəbli olduqDedik bu gündən.Məktəbli olduq –Əli, Həsən, mən.
Beləcə illərBir-bir ötüşdü,Keçdikcə günlərBiz yaşa dolduq.Boylu-buxunluOğlanlar olduq.Dostumuz kitab,Sevdiyimiz dərs,Elmə, sənətəGöstərdik həvəs.Keçdikcə günlərDolurduq yaşa,Əhsən deyərdiBütün görənlərBu üç qardaşa.On doqquz yaşaÇatdıq hərəmizArzular səma,Arzular dəniz!Biz üç qardaşınBirisi şair,Birisi həkim,Biri mühəndis,Olmaq istədik.Amma...Bir səhərGurladı toplarUçdu mərmilər.Amma, bir səhərAna VətənəYayıldı xəbər:Qoy mərd igidlərOlsun səfərbər!Yerdən od yağır,Göydən qurğuşun.Düşmən göndərirDoğma torpağaNə qədər qoşun...Düz keçə-keçə,Dağ aşa-aşa,Çatdı bu xəbərBiz – üç qardaşa,Çatdı bu xəbərYersiz, vədəsiz!İşə baxın siz!Birisi şair,Birisi həkim,Biri mühəndisOlmaq istəyənBu üç dosta bax,
Bu üç qardaşa!Verib baş-başaÜzümüzdə kin,Dedik ölməyəİnan, səninçinHazırıq, Vətən!Əli, Həsən, mənBir səhər çağıAyrıldıq eldən.Bir səhər çağıƏli, Həsən, mən,Yenə yan-yana,Yenə qol-qola,Odlu cəbhəyəDüzəldik yola.Düzləri keçdik,Dağları aşdıq,Ana torpağıGəzdik, dolaşdıq.Xaraba kəndlər,Şəhərlər beləAlov içindəGəldilər dilə:– Qardaşlar, – dediQurtarın bizi,Toplar dağıtdıÜrəyimizi!Gördük qocalar,Uşaqlar beləDəhşət içindəGələrək dilə:– Qardaşlar, – dediQurtarın biziDüşmən tutmasınVətənimizi!Gördük ellərinQəzəbi coşmuş,
Xalq, Vətən! – deyəKöməyə qoşmuş.Biz də qoşulduqQəhrəmanlara.Vətən torpağıDüşməsin dara!Öndə ölüm, qan,Öndə duman, qan.Əli, Həsən, mən,Yenə də birgə,Yenə yan-yana,Düzləri keçdik,Dağları aşdıq,Bir qarış yerçinBir gün atışdıq.Batdıq tər-qanaYenə də birgə,Yenə yan-yana,Qürbətə düşdük,Möhnətə, düşdükSuyu da böldük,Çörəyi böldük,Aramızda tən,Əli, Həsən, mən.Yenə də birgəYenə yan-yana...Bir gecə qızğınDöyüşə girdikƏvvəlcə birgəƏl-ələ verdik,Sonra partlayanOdlu mərmilərAyırdı bizi.Dan söküləndəGörə bilmədikHəsənimizi...İtirdik onu,
Azərbaycanınİgid oğlunu,Durduq yan-yanaƏli, mən ...Həsən...Dönmədi geriDavadan elə!O gündən beləKeçib neçə yaz,Keçib neçə qış,Amma HəsəninAdı bir an daUnudulmamış.Keçib davadanNeçə il olar,Amma gələndəVətənə baharƏli ilə mənGüldən, çiçəkdənYığıb bir qucaq,Fikrə dalaraq,Əyib bir anlıqÇal başımızı,Yad eləyirikHəsənimizi,Qardaşımızı!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zeynal-cabbarzade-qardaslar
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Vahəsrəta ki, tərki-vəfa qıldı yarlər,Əfğan ki, keçdi həsrət ilə ruzigarlər.
MənəmArif məclisində, qanan yanındaHər sözü dillərdə yayılan mənəm.
Ey fələk, netdim həmişə gözləyib azanmıEy fələk, netdim həmişə gözləyib azanmı,Dil evin ğarət qılıb pozdun rüxi-bazanmı.
GəlinOf, nə yamandır süzgün baxışlar,Ay ipək talləri zərəfşan gəlin!..