Qəzəl 142

آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندیدمحروم شد زجنت و حور و لقا ندید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 146

شرح غم دل ما با یار ما که گوید؟گر محرمی نباشد جان غصه با که گوید؟

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 157

تکیه کن بر فضل حق، ای دل ز هجران غم مخوروصل یار آید، شوی زان خرم، ای جان غم مخور

İmadəddin Nəsimi5 dəq
Qəzəl 164

باطن صافی ندارد صوفی پشمینه پوشدست ما و دامن دردی کشان جرعه نوش

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 175

ای ز رخسارت الی الرحمن ذوالعرش السبیلان حیا فی هواها کل من کان القتیل

İmadəddin Nəsimi3 dəq
Qəzəl 177

لوح محفوظ است رویش زلف و خال و خط کلامبا تو گفتم معنی علم لدنی والسلام

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 178

صورت رحمان من آن روی نکو دانسته‌امچشمهٔ حیوان ز آب روی او دانسته‌ام

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 179

من به توفیق خدا، ره به خدا یافته‌امعارف حق شده و ملک بقا یافته‌ام

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 188

ترک شراب کی کنم من که چو رند فاسقم؟عار ز زهد اگر کنم فخر من است که عاشقم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 191

پیش روی فضل حق جان را یقین قربان کنمسی و دو نور خدا را سر به سر اعیان کنم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 199

چشم ما بینا به حق شد، ما به حق بینا شدیمصورت خود یافتیم آیینه اشیا شدیم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 201

با روی او مگو که ز گلزار فارغیمکز هستی دو کون به یکبار فارغیم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 202

ای که نگذشتی ز رویش بر صراط مستقیمتا ابد مردود و گمراهی چو شیطان رجیم

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 203

گوهر گنج حقیقت به حقیقت ماییمنور ذات جبروتیم که در اشیاییم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 204

شق شد سماوات دخان از وجه خوب دلبراناینک دلیل روز حشر آمد برای بندگان

İmadəddin Nəsimi3 dəq
Qəzəl 206

سر خدا که بود نهان در همه جهانشد آشکار از کرم فضل (در) جهان

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 207

ح ا ج یا خدای جهان!تو مکانی و نیست بی تو مکان

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 213

طالب توحید را باید قدم بر «لا» زدنبعد از آن در عالم وحدت دم از الا زدن

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 219

گر طالب بقایی اول فنا طلب کنواندر فنای مطلق عین بقا طلب کن

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 233

عاقل دانا بیاب آیت سحر مبینچشم خرد باز کن در رخ یارم ببین

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 243

دویی شرک است از آن بگذر، موحد باش و یکتا شووجود ما سوی الله را به لا بگذار و الا شو

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 250

ای بر گل عذارت ریحان تر نوشتهوز مشک سوده نسخی بر گلشکر نوشته

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 256

منم آن رند فرزانه که دادم جان به جانانهچو از اغیار ببریدم شدم با یار همخانه

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 261

دلیل صبح سعادت، محمد عربیچراغ شام قیامت، محمد عربی

İmadəddin Nəsimi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.