Qəzəl 5330

من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستمبی محبت کافرم گر یک زمان می زیستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5720

کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5776

چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویمکه من به دست قضا این طریق می پویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5811

آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5965

از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدانیک تن از آیندگان نگرفت جای رفتگان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6066

روز چون روشن شود زان روی انور یاد کنشب چو گردد تیره زان زلف معنبر یاد کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6121

عشقبازی بود دایم در جهان آیین منچون سمندر بود از آتش بستر و بالین من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6252

نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرونازین داغم که می آرد ز شغل بندگی بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6258

چشم خورشید به رخسار تو باشد روشننیست یک سرو به غیر از تو درین سبز چمن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6309

دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلانکه را بود جگر کارزار زنده دلان؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6737

جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهیاین حبابی نیست کز دریا کند پهلو تهی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 812

دلگیر کند غنچه من صبح وطن رادر خاک کند کلفت من سرو چمن را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.