Rəfiq Zəka Xəndan: Ölüm
Eşqin, həvəsin qalmasa canda,Bezsən yaşamaqdan bu cahanda.
Bu dünyada ölüm varBu dünya gidi röyə,Nə cəfa, nə zülüm var!
Həyat ölümsüz olmazBu sevgi bağçasında,Mənim də bir gülüm var,
Demə, ey gülDeyirsən: “Səndən öncəMən ölüm...” Demə, ey gül!
Gəzirəm onuNur girməz məzara, deyirlər, ancaqNur endi məzara bir axşam çağı,
Dirilər, ölülərNə yaşam zövqünü anlar, nə ölüm dərdi bilər,Kim görünməzsə məzarlıqda bu varlıqda, oğul!
Həyat bahardır, gülümHəyat bahardır, gülüm,Ölüm qışdır, soyuqdur.
Köksündə açıb yaraKöksündə açıb yara,Ulu bir sənətkara,
Can-ciyərMəncə, varlıqda həyatdır ölümün can-ciyəri,Olmasaydı ölüm, olmazdı həyatın dəyəri.
İgid ərlərİgid ərlər ölümdən qorxmayan ölməz ərənlərdir,İgid ərlər döyüşdə ad alıb da can verənlərdir.
Nur içindəDeyirdin: yurd mənimçinÖmürlük ziynət olsun.
Ölümtək zamansız nədir?Ölümtək zamansız nədir?Ölümdən imansız nədir?!
Bir şey olmasınBir həyat var, bir ölüm var,Ölümdən betər, zülüm var,
Hər mərdin könlündə bir imanı varHər mərdin könlündə bir imanı var,İmanı olmayan mərd ola bilməz.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.