Qəzəl 2626

از قبول نقش، دل دایم پریشان حال بودگر غباری داشت این آیینه از تمثال بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2627

آبروی کعبه گر از چشمه زمزم بودکعبه دل را صفا از دیده پرنم بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2628

خنده سوفار با دلگیری پیکان بودنیست ممکن آدمیزاد از دو سر خندان بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2629

پایه نظم بلند از علم کمتر چون بود؟علم موزون کم چرا از علم ناموزون بود؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 263

راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2630

شب نه آه سرد را دل عرش پیما کرده بودآسمان از صبح محشر دفتری وا کرده بود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2631

Saldı öz kölgəsini üstümə ol sərvi-rəvan,Elə bil çiynimə gül yarpağı qondu bu zaman.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2632

شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بودتا سحر گه بر گریزان پر پروانه بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2633

مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2634

روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟مرغ دام افتاده را شادی در آزادی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2635

اهل دل را خواب تلخ مرگ بیداری بودشب زشکر خواب ما را خط بیزاری بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2636

Nə qədər dilbərimin zülfü pərişan olsun?Nə qədər sinəm evi arzuma zindan olsun?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2637

یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبودبوالهوس را دست بر سیب زنخدانت نبود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2638

پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبودچشم دریا در خمار شبنم گوهر نبود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2639

هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خودغیر ماه مصر این زندان نمی گیرد به خود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 264

نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ماپرده بر چشم بد ایام می بندیم ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2640

حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟داغ فرزندست فوت وقت، از دل چون رود؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2641

صورت شیرین اگر از لوح خارا می‌روداز دل سنگین ما نقش تمنا می‌رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2642

کی ز سیل گرم‌رو بر روی صحرا می‌رود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما می‌رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2643

چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رودهمچو سیل از پیش، پای کوه طاقت می رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2644

می کند یادش دل بیتاب و از خود می رودمی برد نام شراب ناب و از خود می رود

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2645

مفلس از بزم شراب ما توانگر می‌رودابر اینجا تا کمر در آب گوهر می‌رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2646

از نظر یک دم که آن شکل و شمایل می‌رودحاصل دریا و کان از دیده و دل می‌رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2647

چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رودچون شوی سرگرم، تاب نخل ایمن می رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.