Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهدعالمی را مایه از سنگ ملامت می دهد
Qəzəl 2736بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهدآب روشن را صدف تشریف گوهر می دهد
Qəzəl 2737غنچهٔ این باغ بوی پارهٔ دل میدهدشاخ گل یادی ز دست و تیغ قاتل میدهد
Qəzəl 2738شاخ گل از دست و چوگان تو یادم می دهدغنچه از گوی گریبان تو یادم می دهد
Qəzəl 2739گر دو روزی خاکمال آن گلعذارم می دهدتوتیای دیده از خط غبارم می دهد
Qəzəl 274پیش آن آیینه رو راه سخن داریم مابخت سبز طوطی شکرشکن داریم ما
Qəzəl 2740عارفان را نکهت سیب ذقن جان میدهدطفل مشرب جان برای نارپستان میدهد
Qəzəl 2741راز ما را ناله شبگیر بیرون می دهدشورش دیوانه را زنجیر بیرون می دهد
Qəzəl 2742چشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهدغمزه او تیغ بیباکی به ابرو می دهد
Qəzəl 2743صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد
Qəzəl 2744چشم فتانت که داد دلبریایی می دهدغمزه را تعلیم کافر ماجرایی می دهد
Qəzəl 2745خط ز روی آتشین دلستان آمد پدیداز دل آتش بهار بی خزان آمد پدید
Qəzəl 2746برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدیدآستین ناز افشاندی خزان آمد پدید
Qəzəl 2747یوسف زندانی ما راحت از دنیا ندیداز عزیزان هیچ کس خوابی برای ما ندید
Qəzəl 2748ذوق حیرانی به داد چشم خونپالا رسیدسینه خم امن شد از جوش، تا صهبا رسید
Qəzəl 2749باده منصور در جام و سبوی من رسیدصاف شد این سیل خونین تا به جوی من رسید
Qəzəl 275گرچه ما را نیست بر روی زمین ویرانهایخانه ها چون گنج در زیر زمین داریم ما
Qəzəl 2750دل به دارالامن حیرت نه به آسانی رسیدداد جان این صید بسمل تابه حیرانی رسید
Qəzəl 2751Məcnuna xoşdu o dəmlər, onu səhraya çəkər,O, şəhər sevdasını bir yeni sevdaya çəkər.
Qəzəl 2752وقت مجنون خوش که پا در دامن صحرا کشیددر سواد اعظم چشم غزالان واکشید
Qəzəl 2753مست شد نقاش تا آن چشم جادو را کشیدطاقتش شد طاق تا آن طاق ابرو را کشید
Qəzəl 2754پای در دامان تسلیم و رضا باید کشیداطلس افلاک را در زیر پا باید کشید
Qəzəl 2755شوخی میخانه از محراب می باید کشیداز سراب خشک، ناز آب می باید کشید
Qəzəl 2756در سر پل باده چون سیلاب می باید کشیدمی به کشتی در کنار آب می باید کشید
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.