Səfəvi dövrü
به قامت سرو را از قد کشیدن باز می داردبه عارض رنگ گل را از پریدن باز می دارد
Qəzəl 2949کجا از تیغ سرگرم محبت باک می دارد؟سرعاشق کمند وحدت از فتراک می دارد
Qəzəl 295درنمی آید به چشم از لاغری مجنون مامحمل لیلی بود سرگشته در هامون ما
Qəzəl 2950خیال تیغ سیرابش مرا جان تازه می داردزمین تشنه را امید باران تازه می دارد
Qəzəl 2951دل بی غم نصیب از نقطه سودا نمی داردکه هرگز آب شیرین عنبر سارا نمی دارد
Qəzəl 2952هنرور را هنر گرد غم از دل برنمی داردکه پروای لب خشک صدف گوهر نمی دارد
Qəzəl 2953ز آه عاشقان اندیشهای اختر نمیداردز دود تلخ پروا دیده مجمر نمیدارد
Qəzəl 2954تمنای فروغ آن ماه سیما برنمی داردکرم بی خواست چون افتد تقاضا بر نمی دارد
Qəzəl 2955دل بیمار من ناز مداوا برنمیداردگرانی از دمِ جانبخش عیسی بر نمیدارد
Qəzəl 2956عرق رخسار آن خورشید طلعت برنمیداردکه چشم از پشت پا نرگس ز خجلت برنمیدارد
Qəzəl 2957نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی داردبه دود تلخ از آتش دل سمندر برنمی دارد
Qəzəl 2958شکوه عشق را گردون گردان برنمیداردکه هر موری ز جا تخت سلیمان برنمیدارد
Qəzəl 2959دو روزی بیش جان سنگینی تن بر نمی داردگرانی از گرانجانان فلاخن برنمی دارد
Qəzəl 296راز دل را می توان دریافت از سیمای مانشأه می تابد چو رنگ از پرده مینای ما
Qəzəl 2960دل حق جو نظر بر عالم باطل نمی داردکه تیر راست کیشان تا هدف منزل نمی دارد
Qəzəl 2961بجز تشویش خاطر عالم فانی نمی داردجهان دارالامانی غیر حیرانی نمی دارد
Qəzəl 2962فروغ دل مرا از نور مهر و مه غنی داردنخواهد شمع دیگر هر که را دل روشنی دارد
Qəzəl 2963دل رم کرده ناخوش آستین افشاندنی داردنسیم سرد مهری بدورق گراندنی دارد
Qəzəl 2964به ذوق آشتی از دوستان رنجیدنی داردبساط دوستداری چیدن و واچیدنی دارد
Qəzəl 2965بدن را در زمین هرگز روان پاک نگذاردکه دام خویش را صیاد زیر خاک نگذارد
Qəzəl 2966به هر محفل بهشتی روی من منزل کجا گیرد؟که از رضوان بهشت جاودان را رو نما گیرد
Qəzəl 2967مکن بر نفس رحمت با تو چون راه جفا گیردسزای کشتن است آن سگ که پای آشنا گیرد
Qəzəl 2968سبکسیر توکل کی پی هر رهنما گیرد؟زمین بی نیازی نیست ممکن نقش پا گیرد
Qəzəl 2969زدیدار تو از یوسف زلیخا مهر برگیردچراغ دیده یعقوب از روی تو درگیرد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.