Qəzəl 465

مدار از منزل‌آرایان طمع معماری دل‌هاکه وسعت رفت از دست و دل مردم به منزل‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4650

زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنترچراغ آسمانی می شودازآب روشنتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4651

سخن کز عشق شادابی ندارددردهان بهترعقیقی راکه رنگی نیست درزیرزبان بهتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4652

نمی دانند اهل غفلت انجام شراب آخربه آتش می رود این غفلان از راه آب آخر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4653

ترا درخواب غفلت رفت عمر خوش عنان آخرنکردی دست ورویی تازه زین آب روان آخر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4654

بیا ای محتسب از وادی دردی کشان بگذرازین یک گل زمین، دانسته ای باد خزان بگذر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4655

فریب دل مخور از دیده شیرانه اخگرکه از یک قطره (می)پر می شود پیمانه اخگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4656

ندارد خاطر آگاه جز غفلت غم دیگربغیر از فوت وقت اینجا نباشد ماتم دیگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4657

جز آن لبهای میگون نیست دل را چاره دیگرنمی چسبد کباب من به آتشپاره دیگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4658

نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگرکه از هر داغ دارد درنظر پیمانه دیگر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4659

نیست بی خار درین بادیه یک آبله وارپای فرسوده چه گل چیند ازین نشترزار؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 466

به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکل‌هابه یک ناخن، گره وا کرد ماه عید از دل‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4660

باد دستانه مکن خرج نفس رازنهارکه برآردنفسی رازجگر صبح دوبار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4661

گربه ما همسفری سلسله از پا بردارپشت پا زن دو جهان را و پی ما بردار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4662

بر دل تازه خیالان مخور از زخم زباناز ره نوسفران خار به مژگان بردار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4663

نیست بیرون ز تو مقصود، تکاپو بگذارچند روزی سر خود بر سر زانو بگذار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4664

کار دنیا کن و اندیشه عقبی مگذارتابه عقبی نرسی دامن دنیا مگذار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4665

نفس هرزه مرس رابه کشیدن مگذارسرکش افتاد چو توسن به دویدن مگذار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4666

ناله‌ای از ته دل کرد سپند آخر کارسوخت خود را و برون خوست ز بند آخر کار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4667

چین پیشانی ما شد مه عید آخر کارآنچه می‌جست دل غمزده، دید آخر کار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4668

ای رخت شسته تر از دامن مهتاب بهارچشم مخمور تو گیرنده تر از خواب بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4669

دوسه روزی است صفای رخ گلپوش بهاردیده ای آب ده از صبح بناگوش بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 467

اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زن‌هاکه دود عود از خامی گریزد زیر دامن‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4670

سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهارصبحی ادراک نکردیم درین فصل بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.