Səfəvi dövrü
مدار از منزلآرایان طمع معماری دلهاکه وسعت رفت از دست و دل مردم به منزلها
Qəzəl 4650زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنترچراغ آسمانی می شودازآب روشنتر
Qəzəl 4651سخن کز عشق شادابی ندارددردهان بهترعقیقی راکه رنگی نیست درزیرزبان بهتر
Qəzəl 4652نمی دانند اهل غفلت انجام شراب آخربه آتش می رود این غفلان از راه آب آخر
Qəzəl 4653ترا درخواب غفلت رفت عمر خوش عنان آخرنکردی دست ورویی تازه زین آب روان آخر
Qəzəl 4654بیا ای محتسب از وادی دردی کشان بگذرازین یک گل زمین، دانسته ای باد خزان بگذر
Qəzəl 4655فریب دل مخور از دیده شیرانه اخگرکه از یک قطره (می)پر می شود پیمانه اخگر
Qəzəl 4656ندارد خاطر آگاه جز غفلت غم دیگربغیر از فوت وقت اینجا نباشد ماتم دیگر
Qəzəl 4657جز آن لبهای میگون نیست دل را چاره دیگرنمی چسبد کباب من به آتشپاره دیگر
Qəzəl 4658نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگرکه از هر داغ دارد درنظر پیمانه دیگر
Qəzəl 4659نیست بی خار درین بادیه یک آبله وارپای فرسوده چه گل چیند ازین نشترزار؟
Qəzəl 466به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکلهابه یک ناخن، گره وا کرد ماه عید از دلها
Qəzəl 4660باد دستانه مکن خرج نفس رازنهارکه برآردنفسی رازجگر صبح دوبار
Qəzəl 4661گربه ما همسفری سلسله از پا بردارپشت پا زن دو جهان را و پی ما بردار
Qəzəl 4662بر دل تازه خیالان مخور از زخم زباناز ره نوسفران خار به مژگان بردار
Qəzəl 4663نیست بیرون ز تو مقصود، تکاپو بگذارچند روزی سر خود بر سر زانو بگذار
Qəzəl 4664کار دنیا کن و اندیشه عقبی مگذارتابه عقبی نرسی دامن دنیا مگذار
Qəzəl 4665نفس هرزه مرس رابه کشیدن مگذارسرکش افتاد چو توسن به دویدن مگذار
Qəzəl 4666نالهای از ته دل کرد سپند آخر کارسوخت خود را و برون خوست ز بند آخر کار
Qəzəl 4667چین پیشانی ما شد مه عید آخر کارآنچه میجست دل غمزده، دید آخر کار
Qəzəl 4668ای رخت شسته تر از دامن مهتاب بهارچشم مخمور تو گیرنده تر از خواب بهار
Qəzəl 4669دوسه روزی است صفای رخ گلپوش بهاردیده ای آب ده از صبح بناگوش بهار
Qəzəl 467اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زنهاکه دود عود از خامی گریزد زیر دامنها
Qəzəl 4670سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهارصبحی ادراک نکردیم درین فصل بهار
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.