Səfəvi dövrü
از خرام ناز منت بر زمین دارد بهارهر طرف صد خرمن گل خوشه چین دارد بهار
Qəzəl 4585سنبل او می خرامد دست بر دوش بهارتاکند در وقت فرصت حلقه درگوش بهار
Qəzəl 4586کوه سنگین را سبک جولان کند جام بهارپر برآرد لنگر تمکین درایام بهار
Qəzəl 4587بوی گل می آیداز چاک گریبان بهارتا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار
Qəzəl 4588خاک راجان کرد درتن ابر احسان بهارصبح محشر سر زد ازچاک گریبان بهار
Qəzəl 4589نیست بی می باغ رانوری می روشن بیارتیره می سوزد چراغ لاله ها روغن بیار
Qəzəl 459می جان بخش اگر چه جام زر می گیرد از میناسفال تشنه لب فیض دگر می گیرد از مینا
Qəzəl 4590دل به آن زلف چلیپا می کشد بی اختیاررشته مجنون به سودامی کشد بی اختیار
Qəzəl 4591گلعذار من برون از پرده بوی خود میاربیقراران رابجان از آرزوی خود میار
Qəzəl 4592بی دل بیدار، سر از خرقه تن برمیارپای خواب آلود رااز زیر دامن برمیار
Qəzəl 4593شد خرابات مغان از توبه ام زیر و زبرمی زند باد مخالف بحر را بر یکدگر
Qəzəl 4594ای بر روی تو از آینه گل صافترفتنه روی زمین زلف تو را در زیر سر
Qəzəl 4595ترک من کزپسته اش بی خواست می ریزد شکرچشم تنگی دارد از بادام کوهی تلختر
Qəzəl 4596بوسهای در کار من کن زان لب همچون شکرتا به چشم شاه، شیرین باشی ای صوفی پسر
Qəzəl 4597از فروغ ماه می گردد به آب وتاب ابرجلوه شکر کند باشیر، در مهتاب ابر
Qəzəl 4598حسن از چشم نظربازان شود شاداب ترچهره گل راکند شبنم به آب وتاب تر
Qəzəl 4599می شود در وسمه ابروی بتان خونخوارتردرنیام این تیغ خونریزست بی زنهارتر
Qəzəl 460اگر این بار می آید به دستم گردن میناچو درد می نخواهم داشت دست از دامن مینا
Qəzəl 4600از دم تیغ است آن موی کمر خونریزترهست از مژگان میان آن پسر خونریزتر
Qəzəl 4601هرکه وحشت می کند ز آمیزش ما بیشتردردل سودایی مامی کند جا بیشتر
Qəzəl 4602ناقص از کامل برد لذت ز دنیا بیشتردیده احول کند عیش دو بالا بیشتر
Qəzəl 4603نیست بیصورت جدال زاهدان با صوفیانمی کند آیینه رسوا زنگیان را بیشتر
Qəzəl 4604دل ز خط بر عارض جانانه لرزد بیشتربر چراغ صبحدم پروانه لرزد بیشتر
Qəzəl 4605خار و خس را چرخ گل برسرفشاند بیشترخاردرراه عزیزان می دماند بیشتر
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.