سنبل او می خرامد دست بر دوش بهارتاکند در وقت فرصت حلقه درگوش بهار

از نگاه اولینم چشم او دیوانه کردنشأه جام نخستین است سر جوش بهار

در چمن تا قامت موزون او پیدا نشددر کشاکش بود از خمیازه آغوش بهار

کی توانستی ز شور عندلیبان خواب کرد؟از شکوفه گر نبودی پنبه در گوش بهار

خط دمید و همچنان رنگینی حسنش به جاستدرخزان ننشست این گلزار از جوش بهار

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب از چندین هزاران خرمن امید خلقدانه بی حاصلی باشد فراموش بهار

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar