Səfəvi dövrü
خوش آن که به گوشه ای نشیندمردم چه که خویش را نبیند
Qəzəl 4541آتش لعل از رخت در عرق شرم مردسیب زنخدان تو دست ز خورشید برد
Qəzəl 4542خطی کان رخ تازه می آوردجهان را به شیرازه می آورد
Qəzəl 4543خال او یک نظر از دیده ما دور نباشددانه سوخته اینجاست که بی مور نباشد
Qəzəl 4544مورنه ای پیش قند تنگ میان را ببندخاک قناعت بمال بر لب وشکر بخند
Qəzəl 4545فلک از ناله ما نرم نشدکجروان سخت کمان می باشند
Qəzəl 4546عشق تو ز دل بدر نمی آیدسیمرغ ز قاف برنمی آید
Qəzəl 4547Al şərabtək dodağın oldu yenə cana ləziz,Qəlbimi saldı fərağın daha əfğana ləziz.
Qəzəl 4548قلم ز بال سمندر کند مگر کاغذکه نیست در خور گفتار عشق هر کاغذ
Qəzəl 4549ز شور عشق مرا شد دل خراب لذیذکه می شود چو نمکسود شد کباب لذیذ
Qəzəl 455نباشد چون تن آسانان ز خورد و خواب عیش ماز اشک و آه می گردد به آب و تاب عیش ما
Qəzəl 4550از حب جاه خواری دنیا شود لذیذاز ذوق نشائه تلخی صهبا شود لذیذ
Qəzəl 4551چندان که خواب صبح بود بر جوان لذیذبیداری شب است به صاحبدلان لذیذ
Qəzəl 4552پاک گوهر را سزوارست اوج اعتباردر سواری می رسد فیض نگین نامدار
Qəzəl 4553آب گوهر از تهی چشمان نمی شوید غبارنقش، جوی خشک باشد در عقیق آبدار
Qəzəl 4554برد دستم رابیاض گردن جانان ز کاردست را سازد بیاض خوش قلم بی اختیار
Qəzəl 4555زخم را آماده شو چون شد مساعد روزگارکزکجی بیش است عیب راستی در تیرمار
Qəzəl 4556بیشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگاروای بر چشمی که از دستش بود بیماردار
Qəzəl 4557مردمک را سیر کن در حلقه چشم نگارگر ندیدی درمیان جرگه آهوی تتار
Qəzəl 4558پرده مشکین به چشم شوخ بسته است آن نگار؟یا شده است از ناف آهوی ختن مشک آشکار
Qəzəl 4559می برد خواهی نخواهی دل زمردم خط یارچشم بندی می کند در بردن دل این غبار
Qəzəl 456فلک پرواز سازد آه را درد گران ماپر سیمرغ بخشد تیر را زور کمان ما
Qəzəl 4560ای دل غافل زمانی از گریبان سر برآرنیستی از مورکم، از شوق شکر پر برآر
Qəzəl 4561پیچ و تاب خط بر آن رخسار گلرنگ است بارجلوه طوطی بر این آیینه چون زنگ است بار
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.