Qəzəl 951

آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماستدار، نخل دیگران و رایت منصور ماست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 952

دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماستحلقه چشم غزالان حلقه زنجیر ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 953

جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماستمطرب ما همچو دریا سینه پرجوش ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 954

روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماستشمع در فانوس از پروانه خودکام ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 955

کوثر بیداربختی دیده گریان ماستگرده صحرای محشر سینه سوزان ماست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 956

در پریشان خاطری جمعیت مجنون ماستموجه کثرت کمند وحدت مجنون ماست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 957

خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماستچون گهر گرد یتیمی خاک بازیگاه ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 958

صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماستعینک ما چون حباب از کاسه زانوی ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 959

لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماستاز هدف استادگی، از تیر جولان خوشنماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 960

درد بی درمان پیری منتهای دردهاستمغز پوچ و رنگ زردش کهربای دردهاست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 961

Ya gözün yanındadır xal, ya da yaqut dodağın,Harda olsa, çəkəcək aşiqə o sinə dağın.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 962

من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت استدوزخ ارباب معنی صحبت بی نسبت است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 963

اهل معنی را تماشا مانع جمعیت استحلقه چشمی که شد حیران، کمند وحدت است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 964

حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 965

Bu həyatda hamı olmuşdu giriftar özünə,Unudub haqqı tamam, tək ümidi var özünə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 966

دوربین خونین جگر از نظم احوال خودستروز و شب طاوس لرزان بر پر و بال خودست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 967

رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودستگر نمی در ساغر ما هست از جوی خودست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 968

حفظ دولت در پریشان کردن سیم و زرستمد احسان رشته شیرازه این دفترست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 969

نعمت الوان دنیا مایه دردسرستخون فاسد در بدن آهن ربای نشترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 970

عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟رشته این شمع بی پروا کمند صرصرست

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 971

در شب مهتاب می را آب و تاب دیگرستباده و مهتاب با هم همچو شیر و شکرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 972

دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 973

عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرسترشته هموار را بالین و بستر گوهرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 974

روز ما با شب یکی زان آفتاب انورستزنگ این آیینه از تردستی روشنگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.