Fələki Şirvani: Səlcuq dövrü
ای به جلال تو شرف، قدرت ذوالجلال راگشته کمال تو گوا، قادر پر کمال را
Qəsidə 2چهره با جمال تو، مایه دهد جمال راغبغب چون هلال تو، بدر کند هلال را
Qəsidə 3نار است شعله شعله، رخ دلبرم ز تابمار است عقده عقده، دو زلفش بر آفتاب
Qəsidə 4Heç kəs ilə həyatda karım yox,Kara gəlmək üçün də yarım yox.
Qəsidə 5این دل چه دلست و این چه یار استکار من از این دو سخت زار است
Qəsidə 6آنکه ز شرم لطف او، آتش ناب آب شدگمشده نعل مرکبش، افسر آفتاب شد
Qəsidə 7Könlümü hansı gecə ayrılığın qan etməz?Hansı çarən bu sınıq qəlbimi nalan etməz?
Qəsidə 8روز طرب رخ نمود روزه به پایان رسیدرایت سلطان عید بر سر میدان رسید
Qəsidə 9تا به دل و جان مرا آفت جانان رسیدبس که ز جانان به من رنج دل و جان رسید
Qəsidə 10زهی ز جود تو زمانه مایل سورخهی ز جاه تو جرم ستاره قابل نور
Qəsidə 11آن رخ رخشان و زلف عنبر افشانش نگرو آن لب و دندان چون لؤلؤ و مرجانش نگر
Qəsidə 12رخ و زلف و لب و چشم و خط و خال تو ای دلبرز من بردند لهو و هوش و صبر و عیش و خواب و خور
Qəsidə 13چون نقطه نور سپهر آید ز حوت اندر حملپوشد چو جنت باغ را حالی و حلی و حلل
Qəsidə 14Göylər şərəflənir yüksəkliyindən,Aləm nöqtəsinin mühiti sənsən.
Qəsidə 15کجا شد آنکه مرا خان بدو بدی خوش و خرمکه تا شد او دل و چشمم تباه شد ز تف و نم
Qəsidə 16دادگرا ملک را هم فلک و هم قوامتاجورا بخت را هم شرف و هم نظام
Qəsidə 17ای رخ و قد تو را دل رهی و جان غلامقد تو سرو سهی روی تو ماه تمام
Qəsidə 18کی کشم در چشم و کی بوسم به کامخاک درگاه شهنشاه انام
Qəsidə 19سودا زده فراق یارمبازیچه دست روزگارم
Qəsidə 20ای لطف تو یار با برحمدر وصف تو هر گروه پی گم
Qəsidə 21صورت گردون صفت جسم زمین را جان از اوماده جان لطف او لیکن خرد حیران از او
Qəsidə 22ز بهر تهنیت عید بامداد پگاهبر من آمد خورشید نیکوان سپاه
Qəsidə 23دوش چو کرد آسمان افسر زر ز سر یلهساخت ز ماه و اختران یاره و عقد و مرسله
Qəsidə 24سرو قدی شکر لبی گلرخ غالیه کلهجان مرا به صد زبان زآن رخ و غالیه گله
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.