Xaqani Şirvani: Səlcuq dövrü
Gözəllər mənimtək sənə qul olar,Kədərlə ağlaram sən güləndə, yar.
Rübai 284کردم به قمار دل دو عالم به گروتن نیز به دستخون سپردم به گرو
Rübai 285Bizə gözmü dəydi yoxsa, a dilbər,Yenə də üz verdi ayrılıq, kədər.
Rübai 286دل هرچه کند عشق فزون آید از اوشد سوخته بوی صبر چون آید از او
Rübai 287Görürəm, üzünü hərarət alır,Əqrəbin içində ayın saralır.
Rübai 288Ömür ötüb keçdi bir kam almadan,Yarın vüsalına tapmadım imkan.
Rübai 289صد ساله ره است از طلب من تا تودر بادیهٔ طلب من آیم یا تو
Rübai 290Düşürsən cürbəcür xəyalə hər gün,Cırırsan get-gedə səbir örtüyün.
Rübai 291چشمم به گل است و مرغ دستان زن تومیلم به می است و رطل مرد افکن تو
Rübai 292Dedin ki, olaram mən sənə kömək,Səbr elə, darıxma, dərdə dözərək.
Rübai 293صبح است شراب صبح پرتو دَردِهزو هر جو جوهری است، جو جو درده
Rübai 294خاقانی عمر گم شد، آوازش دهدل هم به شکست میرود، سازش ده
Rübai 295خاقانی را خون دل رز دَردِهدل سوخته را خام روان پز درده
Rübai 296ای کرده ز نور رای تو دریوزهاز قرص منیر رای تو هر روزه
Rübai 297خاقانی و روی دل به دیوار سیاهکز بام سپهر ملک بیرون شد ماه
Rübai 298خواهی که شود دل تو چون آئینهده چیز برون کن از میان سینه
Rübai 299خاقانی را بیقلم کاتب شاهانگِشت شد انگُشت و قلم ز آتش آه
Rübai 300Gördüm dostlarımı bir-bir dünyada,Yoxladım onlan kənddə, obada.
Rübai 301دیدم به ره آن مه خود و عید سپاهبر بسته نقاب و نو چنین باشد ماه
Rübai 302Al şərab yaxşıdır qəmlənəndə sən,O zaman mey dostdur, ağılsa düşmən.
Rübai 303Ey Aydan, pəridən gözəl nazənin,Pəri, Ay qarşında bir quldur sənin.
Rübai 304دی صبح دمان چو رفت سیاره به راهسیارهٔ اشک ریخت صد دلو آن ماه
Rübai 305گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواهشبهای فراقت چه دراز آمد آه
Rübai 306Zülfün düşən kimi gözəl simayə,Saldı camalına ötəri sayə.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.