Pərakəndə şeir 182

از وصل، ملال دل خرم نمکین استدر دامن گل گریه شبنم نمکین است

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 188

تا به برگ سبز، خط او چمن را یاد کردباغبان از خرمی گل را مبارک باد کرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 271

ز می هرگاه روی یار عالمسوز می گرددخجل خورشید از خود چون چراغ روز می گردد

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 34

اصفهان یک دل روشن ز چراغان شده استپل ز آراستگی تخت سلیمان شده است

Saib TəbriziQəsidə4 dəq
Qəzəl 68

خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر رادامِ دردانه است پنهان سبحهٔ تزویر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1118

بی تزلزل نیست هرکس چون علم استاده استعشرت روی زمین از مردم افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1120

در بهاران بزم عیش میکشان آماده استجوش گل هم شاهد و هم مطرب و هم باده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1135

آن که بزم غیر را از خنده پر گل کرده استخاطر ما را پریشانتر ز سنبل کرده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1164

من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده استرنگ آن سیب زنخدان اندکی گردیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1415

فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاستاشرف آنجاست که آن سرو خرامان آنجاست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1486

زنگ آیینه من صحبت بیدردان استنفس سوختگان مغز مرا ریحان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1553

حاصل دولت دنیا همه غفلت بوده استپرده خواب، سراپرده دولت بوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1665

هزار رنگ گل فیض در گل صبح استاثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1755

به نیم جلوه کسی کشوری بهم نزده استبه یک پیاده کسی لشکری بهم نزده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1937

ماری است نی که مهره دل بیقرار اوستجاروب سینه ها نفس بی غبار اوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1973

دل را ز کینه هر که سبکبار کرده استبالین و بستر از گل بی خار کرده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2136

نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2165

از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده استاین سیل سبکسیر به هر کوچه دویده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2293

زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبحرطلی به گردش آر گرانتر ز خواب صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2430

از وصال یار داغ حسرت من تازه شدهمچو صبح از مهر تابان قسمتم خمیازه شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2453

آن رخ گلرنگ می باید زصهبا بشکفدسهل باشد غنچه گل بشکفد یا نشکفد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2599

سالکان خودنما قطع بیابان می کنندو اصلان چون آسمان در خویش جولان می کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2619

یاد ایامی که بزم عیش ما معمور بودمغز ما از نشأه می پرده دار حور بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2787

خوش بهاری می رسد میخانه ها سامان کنیدبرگ عیش آماده بهر جشن گلریزان کنید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.