Məhəmməd Füzuli: Sevincli
Gətir, saqi, qədəh kim, növbahari-aləmaradır,Zəmin səbzü həva canbəxşü gülşən rahətəfzadır!
Altıncı camın keyfiyyətiGəl, Saqi, mənə indisə ver bir iri gövhər,Ver bir iri gövhər ki, odur nəşəyə cövhər.
Yeddinci camın keyfiyyətiGəl, Saqi, ver ol qəndü şəkər zövqlü balı,Bir şey ki, açır qönçə kimi dərdi-vüsalı.
Qəzəl 128Vəslin mənə novruz, gecəsi oldu müyəssər,Sanki o gecəm gündüz ilə oldu bərabər.
Qəzəl 166Öldürür şadlıq məni təndən əgər peykan çıxa,Bəlkə bu peykan ilə birgə bədəndən can çıxa,
Qəzəl 375Bizi qəmzənlə, ey zalım, həlak etdin, yaman etdin,Çəkib xəncər yazıq aşiqlərə, sən qəsdi-can etdin.
Rübai 28Bu dünya əhlinin sonu ədəmdir,Fərəhin, şadlığın axırı qəmdir.
Rübai 30دنیا نه مقام ذوق و عیش و طرب استعیش و طرب و ذوق درو بس عجب است
Rübai 37Hər gözəl qəlbimə bir fərəh saçar,Gözəllər eyləyər məni bəxtiyar.
Rübai 50Əsir bahar yeli, qönçələnir gül,Olur gül şamına pərvanə bülbül.
Rübai 98Feyzinlə olmadım dünyada gümrah,Məndən çox, halıma özünsən agah.
Canı kim cananı üçün sevsə, cananın sevərCanı kim cananı üçün sevsə, cananın sevər,Canı üçün kim ki, cananın sevər, canın sevər.
Qaçan kim, qamətindən ayrı seyri-busitan etdimQaçan kim, qamətindən ayrı seyri-busitan etdim,Qoparıb əşk-seylabilə min sərvi rəvan etdim.
Qübari-səcdeyi-rahin xəti-lövhi-cəbinimdirQübari-səcdeyi-rahin xəti-lövhi-cəbinimdir,Sücudi-dərgəhin sərmayeyi-dünyavü dinimdir.
Könlüm açılır zülfi-pərişanını görgəcKönlüm açılır zülfi-pərişanını görgəc,Nitqim tutulur qönçeyi-xəndanını görgəc.
Saçın əndişəsi təhriki-zənciri-cünunumdurSaçın əndişəsi təhriki-zənciri-cünunumdur.Cünunum dəfinə zikri-ləbi-ləlin füsunumdur.
Seyr qıl, gör kim, gülüstanın nə abtü tabı varSeyr qıl, gör kim, gülüstanın nə abü tabı var,Hər tərəf min sərvi-sərsəbzü güli-sirabı var.
Şəfayi-vəsl qədrin hicr ilə bimar olandan sorŞəfayi-vəsl qədrin hicr ilə bimar olandan sor,Zülali-zövq şövqün təşneyi-didar olandan sor.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.