Qəsidə 1

ای دل عبث مخور غم دنیا رافکرت مکن نیامده فردا را

Pərvin EtisamiQəsidə5 dəq
Qəsidə 6

ای دل، فلک سفله کجمدار استصد بیم خزانش بهر بهار است

Pərvin EtisamiQəsidə5 dəq
Qəsidə 11

آنکس که چو سیمرغ بی نشان استاز رهزن ایام در امان است

Pərvin EtisamiQəsidə6 dəq
Qəsidə 23

ای سیه مار جهان را شده افسونگرنرهد مار فسای از بد مار آخر

Pərvin EtisamiQəsidə7 dəq
Qəsidə 24

ای شده شیفتهٔ گیتی و دورانشدهر دریاست، بیندیش ز طوفانش

Pərvin EtisamiQəsidə7 dəq
Qəsidə 31

حاصل عمر تو افسوس شد و حرمانعیب خود را مکن ایدوست ز خود پنهان

Pərvin EtisamiQəsidə6 dəq
Qəsidə 39

ای شده سوختهٔ آتش نفسانیسال‌ها کرده تباهی و هوس‌رانی

Pərvin EtisamiQəsidə6 dəq
Qəsidə 40

اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی

Pərvin EtisamiQəsidə8 dəq
Qəsidə 41

بسوز اندرین تیه، ای دل نهانیمخواه از درخت جهان سایبانی

Pərvin EtisamiQəsidə6 dəq
Şeir 25

بلبلی از جلوهٔ گل بی‌قرارگشت طربناک به فصل بهار

Pərvin Etisami6 dəq
Şeir 48

کاهلی در گوشه‌ای افتاد سستخسته و رنجور، اما تندرست

Pərvin Etisami7 dəq
Şeir 60

قاضی کشمر ز محضر، شامگاهرفت سوی خانه با حالی تباه

Pərvin Etisami7 dəq
Şeir 92

برزگری پند به فرزند دادکای پسر، این پیشه پس از من تراست

Pərvin Etisami5 dəq
Şeir 94

شنیدم بود در دامان راغیکهن برزیگری را، تازه باغی

Pərvin Etisami5 dəq
Şeir 123

پیرمردی، مفلس و برگشته بختروزگاری داشت ناهموار و سخت

Pərvin Etisami5 dəq
Şeir 125

به گربه گفت ز راه عتاب، شیر ژیانندیده‌ام چو تو هیچ آفریده، سرگردان

Pərvin Etisami6 dəq
Şeir 130

گل سرخ، روزی ز گرما فسردفروزنده خورشید، رنگش ببرد

Pərvin Etisami5 dəq
Şeir 136

دزد عیاری، بفکر دستبردگاه ره میزد، گهی ره میسپرد

Pərvin Etisami8 dəq
Şeir 138

شنیدستم که اندر معدنی تنگسخن گفتند با هم، گوهر و سنگ

Pərvin Etisami5 dəq
Şeir 139

مادر موسی، چو موسی را به نیلدر فکند، از گفتهٔ رب جلیل

Pərvin Etisami6 dəq
Şeir 143

دید موری طاسک لغزنده‌ایاز سر تحقیر، زد لبخنده‌ای

Pərvin Etisami5 dəq
Şeir 163

ای جسم سیاه مومیائیکو آنهمه عجب و خودنمائی

Pərvin Etisami5 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.