Səməd Vurğun: Uzun
Qış gecəsi**Ayazlı, şaxtalı bir qış axşamı,
MacəraYaxşı yadımdadır on beş il əzəl,Özgə qundağına layla çaldığın.
Acı xatirələrEy əziz oxucum, ey əziz insan!Uşaqlıq nə qədər gülünc olsa da,
Qız qayasıDüşündürür məni bu sirli diyar,Burda həqiqətlər, əfsanələr var.
Aslan qayasıPROLOQ**Bizim Xəzər sahilində bir qocaman qaya var,
Talıstanİxtiyar dağların döşündə meşə,Qayalar yüksəkdən baxır keçmişə.
BəstiYurdumuz silkinib çıxalı yasdan,Aldım sorağını Kürdən, Arazdan;
Yazla qışın deyişməsiYenə fikrim seyrə çıxdı yer üzünü başdan-başa,Dünya böyük bir tamaşa...
Birinci pərdəBirinci şəkil*XVIII əsr. Azərbaycan, Qazax mahalı. Vidadinin evi. Arxa tərəfdə Kür çayı şırıl-şırıl axır. Qürub zamanıdır. Vidadi tək ağac altında namaz qılır. Namazın arasında əllərini göyə qaldırıb titrək və təsirli bir səslə.*
20 bahar"Açılmış fikrimin azad yelkəni,Tarix öz qoynunda isidir məni.
Ayın əfsanəsi (Aybəniz)Ay gözəllik çadırını açıb, buludlarda,Yenə bizim ay başına dolaharkən buludlar da
Gələcəyin toy-bayramıBu gün-sabah al geyəcək təbiətin ilk baharı.Yenə qönçə tutacaqdır könüllərin arzuları.
Mənə belə söyləyirlərGörüb tanış olmadığım,Qayğısına qalmadığım
BayraqdarIO zaman ki, insanların
GöyərçinUkraynanın son baharı;Yağış yağır narın-narın.
ÜrəkIBir incik dost kimi gileylənərək,
Zəncinin arzularıO, kürsüyə sinə gərdi. Danışmadı, susdu bir dəm,Çatıb qara qaşlarını, fikrə getdi o bir anlıq;
MuğanQoy göyün ulduzu, göyə nur saçsın,Yerin də arzusu yerdə gül açsın…
Qoca Şərqə günəş doğurYalnız dünən dənizlərin ağır toplu gəmiləriSahillərə lövbər saldı.
Neftin qüdrətiGəl ey dost, Xəzərin cəlalına baxBuruqlar dayanmış ehramlar kimi.
RaportBakı mədən işçilərinəGİRİŞ
Aşığın dərdiMən səni görmüşəm on beş ıl əvvəl,Dilində bir qoşma, bir dərdli qəzəl,
Çənə söhbətiQapılar bağlanır, gecə yarıdır,Gəzir pəncərəmin qabağında ay.
Əhli-qələm"Pul verin! Çox verin! Mən sənətkaram!Yoxsa siyasətlə pozular aram...
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.