Mikayıl Müşfiq: Uzun
I**“Cana gəldim toz-torpağın əlindən,
Bizim otaqdaOtaq heyrət içindədirƏtrafında gurultu.
Çoban (Əfsanə)Ey öz tarixinin memarı insan!Çox zaman göylərə baxdın hərasan.
FantanSonsuz gurultular arasında birGöylərə baş çəkən buruq titrəyir.
GöygölMən bu gün Göygölü durğun gördüm,Göygölün şəklinə vurğun gördüm.
Həsrətli qarıKürdüstan dağları döşündə bir yol,Bir yol ki, upuzun, bir yol ki, qıvrıq,
Duyğu yarpaqları1Mən bir yüksəlişin sevdasındayam,
Kəndli və ilanQaranlıq örtülərinİçində dərin-dərin
QayaBAŞLANĞIC**Dostlar, gəlin sizə mən bir həyatdan,
Mənim dostumZuvanddan gəldiyi bir ay olardı...(Onun bir dumanlı keçmişi vardı).
Mənzum oçerkBuruq adamı**I**
SəhərQaşlardan qaşlara süz, romantikam!Könül sularında üz, romantikam!
Sındırılan sazProloq**Mənim qəhrəmanım bir gənc aşıqdı,
Şair və vətəndaşŞ a i r :* El köçdü, sən qaldın hamıdan arda,Nə qədər acıdır bu arda qalmaq!..
Şəngül, Şüngül, MəngülBiri varmış, biri yoxmuş,Məzlumların dərdi çoxmuş.
TarOxu, tar, oxu, tar!…Səsindən ən lətif şeirlər dinləyim.
Tərtərhes nəğmələriI**Yenə könlüm uzaqlarda,
Üçdən birəYenə bizim könlümüzdənbir səs gəlir,
Üç sağlıqGecənin dodaqları gülümsəyirdi,Masabəyi sevinclə: – Için! – deyirdi. –
Yenə o bağ olaydıYenə o bağ olaydı, yenə yığışaraq sizO bağa köçəydiniz.
Yeddi aşıqOnlar yeddi aşıqdı,Ellərə yaraşıqdı.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.