Kəmanə kamana toxunan zamanTufanmı hayqırdı, selmi çağladı?Bədbəxt bir qəribin ah-amanındanBəlkə göy kişnədi, bulud ağladı?

Durnamı ayrıldı, öz qatarındanObamı dağıldı, elmi talandı?Zamanmı ayrıldı öz axarından?Əslimi hıçqırdı, Kərəmmi yandı?

Kamanın qolunda yatan xallarınHər biri qəm yurdu, hicran yuvası.Bir qolun üstünə cəm olub min-minNəsimi üsyanı, Vaqif nəvası.

Ondakı bu qüdrət, bu sirr nədir, nə?Əzabla, zillətlə doludur bu qol.Aylara, illərə, qərinələrəBölünən tarixin yoludur bu qol.

O enən, o qalxan səslər, avazlarYaz başı dağların selidir bəlkə?Kamanın bağrında ağaran tozlarYanan arzuların külüdür bəlkə?

Bu səs, sınaq üçün - qüssənin, qəminKönüllər evinə səyahətimi?Bu səs, ilk atamız qoca AdəminTəklikdən gileyi, şikayətimi?

Bəlkə susdurulan neçə dahininYaralı ruhudur bu səs, bu nalə,Danışmır... düşünür dərindən-dərinSözsüz nəğmələrlə ağlayır elə.

Hər xalı bənzəyir bir yanar közə,Qığılcım sıçrayır hər nəfəsindən,Bu səslər danışır bəlkə də bizəAtəşlər yurdunun fəlsəfəsindən.

Deyirəm, bu səsi dinləyəndə mən,Niyə dəqiqələr dönüb il olmur?Bu səsin oduna, deyirəm, görənNiyə bütün səslər yanıb kül olmur?

Bu səsdən ürəyim oldu bir tikə -Bağrımın başında yaradır bu səs.Ayın camalında qara bir ləkə,Lalənin köksündə qaradır bu səs.

Yox! Kardır qulağı kainatın da,Eşidə bilsəydi suya dönərdi.Sonsuz kainatın sonsuz qatındaİşıqsız ulduz da şölələnərdi.

Bu ahmı, amanmı ucalır yerdən,Yer öz fəryadına özü bezdimi?Qoca Füzuli də bu nalələrdənNey kimi bənd-bənd kəsilməzdimi?

Bu ağac parçası yanmayır özü,Ancaq od-ocaqsız yandırır bizi,Odun atəşinə od şan-şan olur.Bu səsin oduna alışar su da;Ağac hər atəşə alışan olur,Bu niyə alışmır belə bir oda?Habil! Ay insafsız, ürəyimiziYandırıb yaxmaqda qəsdin nədir, nə?Niyə yandırırsan atəşsiz bizi?Bu haqqı kim verib, kim verib sənə?

Sentyabr-oktyabr 1964

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri