هر کو ز نژاد آدم افتادشادی به نصیب او کم افتاد

بنمای دلی که او درین دوراز صدمه غم مسلم افتاد

زخمی که زمانه بر دلم زدافزون ز هزار مرهم افتاد

چون خوش بود ای عجب دل آنک؟در یک سالش دو ماتم افتاد

قصه چکنم که ساغر غم؟بر دست دلم دمادم افتاد

جان در عجب است و عقل عاجزکین واقعه ها چه محکم افتاد

زان روز که رنج با دل مااز نکبت دهر همدم افتاد

در دیده خوشدلی نمک ریختدر قامت خرمی خم افتاد

نه لهو و نشاط با هم آمدنه یکشبه عیش درهم افتاد

آری به مراد کم زند دمآن کس که ز نسل آدم افتاد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri