Dil gönlegi eteğini yahasını bilmezDil-dâr anı od ile ne yahasını bilmez

Yürek tamarından gözi neşteri kan alurBir seyl olıban ol tamar ahasını bilmez

Pinhânî atar kirpügi ohlar yüregümeGöz yaşı beniz sarusı çahasını bilmez

Özümde komadı öz ü yüzümde dahi yüzHergiz özi bu yüzük bahasını bilmez

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Gümrâh durur bu delü dil gîsûlarındaSevdâ adını boynuma tahasını bilmez

MənbəDivan, G 40: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri