Müzeyyen oldı yine bu zemâneYinile kâfile geldi cihâna

Çemende bülbülün bah gulgulınaKi ne odlar saçar bir derdlü câna

Bilünden gördüğüm sığmaz hayâleLebünden çekdügüm gelmez gümâna

Gözün ohına vü kaşun yayınaGünülden nâzük olmaya nişâne

Bana ışk urdı bir kamçı ki kılamHamâ'il kollarımı tâziyâne

Gönülüm sırça durur yüregün taşNe diyem ben bu sırçayı siyana

Sinün ışkun kenârına kim irerKenâra irmedüm düşdüm miyâna

Teni cândan ayırmahlıh revâ mıCânumdan irdüm irince bu câna

Gönülden virbirem ana sözümiDahi yalvarmazam hertercümâna

Yemânî kohuları yahşi gelürHarîs ider bizi tîb-i yemâna

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Kimi kâfir kimi sâhir kim oğrıNola hamle kılursam gâziyâne

MənbəDivan, G 167: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri