Servün ki revân oldı revâna vireler miLa'lüni bu dünyâ tolu câna vireler mi

Ben cânı fidâ kılur isem bahmaya bir kezHüsnüne sinün şer' ile kana vireler mi

Mest ol gözi gibi ki beninden alısar hatSöfî ki gele meclise dâne vireler mi

Hammâmda zülfüni binüm elüme şâhâTâ kılam ana cânumı şâne vireler mi

Hüsnünde gönül düşdi garîb ü cânını gerVirür ise şol tîr ü kemâna vireler mi

Ben yahşi cânum oynar isem zülfi yolmaAklumı bile rîh-i yemâna vireler mi

Kıl itdi binüm tenümi şöyle ki bilinmezVirürsem anı mû-yı miyâna vireler mi

Gözlerün apardı gönüli ger diler isemLa'l-i lebüni bana zamâna vireler mi

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Şâdîyi ki virdi bize bu hânede ışkunHer çend ki kahhâr ola hâne vireler mi

MənbəDivan, G 131: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq