Yanar ışkun ile dilde kanâdilBoyanmışdur lebün ile kana dil

Anâdildür tanuh inanmaz isenKi düşdi ışkun ile der-'anâ dil

Belâ bil cânuma şunı dahi kiSeher-geh nâle kılurlar belâbil

Benüm olmaz isen benden ne hâsılHusûsâ açdı perrini havâsıl

Yüzün tedvîri içinde mümesselGörürem olısarsın bana mâ'il

Vücûdumı erit hecrün odıylaKi oldur ortalıhda bize hâ'il

Senün ırzunı sanmasam yazaydumGözümün kanıyile yüz resâ'il

Zenahdânunda gönlüm çâha düşdiNe lâzımdur bana bunca selâsil

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Şehâ eksükligümden özge yohdurSizün tapunuza hergiz vesâ'il

MənbəDivan, G 628: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri