Analar ağlar
Anam,Sapunqaraya analar gəlib ağlar.Göz yaşında islanarBayatılar,ağılar.Köhnə döyüş meydanıdönər qəm meydanına;Güllələrin torpağa sərdiyicavanlarınAnalarını kədərmeydan boyu səpələr.Həşəm olubtorpağa qarışmış oğlanlarınRuhu üstə nə qədərAna fəryada gələr,Bu, onun oğlu üstəağlar öz oğlu bilib,O, bunun oğlu üstəağlar öz oğlu bilib;O birisi bilmədən– Canım,balam, -söyləyərPas atmış bir mərmiyə,Bu birisi bilmədənGöz yaşını sel elərOğlunu ondan almışDüşmən meyiti üstə:– -Ay oğlum,– Oğlum, - deyə.Birisi də: - Ay bala! -Deyib fəğan qoparar,Boş torpağı qucaqlar.Oğullarına dəyən
Neçə ağır qurşunuÜrəyində əridər,Gözlərindən axıdar.Anam,Sapunqarada,Bir də ki, görmədiyimNeçə eldə, obadaAğlar,Analar ağlar.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/eli-kerim-analar-aglar
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Hikmət və nəsihət
Bir söylə görüm məktəbi-irfan nəyə lazım?Təhsili-ədəb, dərsi-dəbistan nəyə lazım?
Qara qorxuEy Ağa İbrahim, aya dərdmənd,Yüz fitnə bilən, yüz əlli min fənd
Bayram olduBayram oldu, heç bilmirəm neyləyim…Bizim evdə dolu çuval da yoxdur.
Məktəb uşağıSübh açılantək oyanır uyğudan,Bir gülü-gülzari-dəbistan çocuq!