Qış günündə
Şaxta,sazaq...Maşın tərpənmir yerindən,Şofer əllərinihirsli-hirsliyanlarına çırpır.– Benzini az götürmüşdüm, -deyir, - mən.
Yığınq çır-çırpıBir ocaq çatmaq üçün,Ocaq alışmırŞofer əlyazmalarıma baxırgözucu.Çıxarıram bir-bir:bu ballada,bu şeir,bu epiqram.Kibritin titrəyənalovu altına atıram.Bircə şeirim qalır ki,Heç onu yandıracağımız kimi,çap etirməyi də,fikirləşməmişəm.Gözümdə qaralır aləm,Ocaq istəyir alışsın,İstəyir alışmasın.İstəyir məftil kimi,damarlarımdabərkisin qanım.İstəyir şaxtada yanım,Vermərəm o şeirimi.Vermərəm könlümünmüqəddəs guşəsindənbəzi şeirləriverməyəcəyim kimi.Qəmlənirəm bu ara,şaxta redaktorunyandırdığı soyuq sözündən sonra.Bildim ki, insannə qədər yanılarmış,O qədər yazı içindəbircə şeirim varmış.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/eli-kerim-qis-gununde
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Çəkmiş yar oxunu, salmış yayına,Bağlamış belinə bu sədaqları.
Gəraylı: Bir qiya baxışlı yardanBir qiya baxışlı yardanCüda olmaq nə mümkündür,
Aşıq Əhməd Paşanın deyişməsi— Əhməd Paşa:Ana halal ilə südün əmmişəm
OlduQəhbə fələk, bu gün bir iş işlədi,Məni yardan ayrı salacaq oldu,