Payız göylərinin boz aynasındaUçdu axırıncı durna qatarı.Sıxıntı fəslinin qəm havasındaDindi durnaların son nidaları.

Çinarda tək yarpaq — dənizdə ada,Bir üzü yaşıldı, biri gümüşdü.Düşdü, xəzəllərə qarışdı o da,O da tənhalığa dözmədi, düşdü.

Tək-tənha dolaşıb göyün üzündəTəkliyə dözmədi, günəş də batdı.Onunla şəfəqli bir gündüzün dəBir günlük həyatı axıra çatdı.

Tənhalıq yamandır, gülüm, yamandır,Təklik sınağına sən az çək məni.Sularda qərq elə, tonqalda yandır,Fəqət qoyma yalqız, qoyma tək məni.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar