Son şeir
Döyüşdə ölmədim, deyəm,Bayrağı örtün üstümə.Üstündə son misram donmuş,Varağı örtün üstümə.
Dön bax illərə, aylara,Nəyim varsa para-para.Qara günüm çoxdur, qara,Torpağı örtün üstümə.
Ümidim – yaralı bir quş,Qolum-qanadım qırılmış…Üşüyürəm, xəzəl olmuşYarpağı örtün üstümə.
Günəşə baxdım bu səhər,Bir teli mənə bəs elər.Buluddan süzülən o zərSaçağı örtün üstümə.
Göylər niyə zalım olsun,Tale mənə zamin olsun.Bir dərə məzarım olsun,Bir dağı örtün üstümə.
Ağsu-Şamaxı-Bakı, 1992
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fikret-sadiq-son-seir
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Dərd-qəmin ərbabıyam,Dərdlər məndən irad olmaz,
SöküldüAğzın bal dilin şəkər Mahtab,Yenə ciyərimin başı söküldü
Könlüm elə pünhandır, keysulər arasındaKönlüm elə pünhandır, keysulər arasında,Şanə gəzibən tapmaz yüz mulər arasında.
Xəbər verBadi-səba, apar mənim peyğamım,Başın üçün o dildara xəbər ver.