Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gül köynəyini parçalayan, bəlkə, nəsimdir?Vaxtsız gülüşü qönçəyə dəhşətli qənimdir.
Qəzəl 2141محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان استبیداری حیرت زدگان خواب گران است
Qəzəl 2143چون آینه هر دل که ز روشن گهران استدر نقش بد و نیک به حیرت نگران است
Qəzəl 2145دل نقطه بسم الله دیوان جنون استجان رشته شیرازه فرقان جنون است
Qəzəl 2153تنها نه همین ماه به فرمان خط اوستخورشید هم از حلقه به گوشان خط اوست
Qəzəl 2157یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟این قطره گرم از دل سوزان که جسته است؟
Qəzəl 2159از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته استاین بار جنون سخت به من تنگ گرفته است
Qəzəl 2167هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی استهر روز ازین ماه مبارک شب عیدی است
Qəzəl 2168تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی استبر گوهر شهوار، صدف کام نهنگی است
Qəzəl 2172بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بستیوسف چو نباشد در کنعان نتوان بست
Qəzəl 2181دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟استادگی عکس درین آب روان چیست؟
Qəzəl 2187لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیستبسیار بود حرف کسی را که زبان نیست
Qəzəl 2197ایام بهاران سبک از دیده ما رفتاز دست به هم سودنی این رنگ حنا رفت
Qəzəl 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت
Qəzəl 2204این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست
Qəzəl 2217به که بر خود نبندد از درباندر دولت به هر که باز شده است
Qəzəl 2228بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن استگر ذره را وجودی است، از آفتاب حسن است
Qəzəl 2233مرا از تیره بختی شکوه بیجاستکه عنبر نیل چشم زخم دریاست
Qəzəl 2239ز نغمه تا خدا یک کوچه راه استبر این حرف بلندم نی گواه است
Qəzəl 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاجلازم این نشأه افتاده است درد احتیاج
Qəzəl 2269نیست یک گوهر سیراب به اندازه موجچون گریبان بشکافد گل خمیازه موج؟
Qəzəl 2282عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبحگل به دامن چیند از خورشید تابان همچو صبح
Qəzəl 2298روشندلان به هر که رسیدند همچو صبحدادند جان، نفس نکشیدند همچو صبح
Qəzəl 2300زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبحروی خود از می شفقی کن چو روی صبح
Qəzəl 2305مستمع را کام ناگردیده از دشنام تلخمی کند گوینده را دشنام اول کام تلخ
Qəzəl 2313بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاددیده ما در بهشت از روی گندم گون فتاد
Qəzəl 2319کشتی دریاییای دیدم دلم آمد به یادحال دور افتادگان ساحلم آمد به یاد
Qəzəl 2326آب شد دل تا به آن شیرین شمایل راه بردخواب در ره کی کند هر کس به منزل راه برد؟
Qəzəl 2330عشق اول ناتوانان را به منزل می بردخار و خس را زودتر دریا به ساحل می برد
Qəzəl 2331از فسون عالم اسباب خوابم میبردپیش پای یک جهان سیلاب خوابم میبرد