مرا از تیره بختی شکوه بیجاستکه عنبر نیل چشم زخم دریاست

ز دلتنگی، سواد دیده مورمرا پیش نظر دامان صحراست

خمار نامرادی هوش بخش استشراب کامرانی غفلت افزاست

نباشد قانعان را درد نایافتدل خرسند را جنت مهیاست

چو مرجان رزق ما خون است، هر چندعنان بحر در سرپنجه ماست

جهان در دیده اش آیینه زاری استبه نور عشق هر چشمی که بیناست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. بر آن صاحب سخن رحم است صائبکه دخلش منحصر در دخل بیجاست!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana