Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
صبح ازل این طرف بنا گوش نداردشام ابد این زلف سیه پوش ندارد
Qəzəl 4355از تلخی می ساغر ما باک ندارداین حوصله را هیچ کف خاک ندارد
Qəzəl 4356آن سنگدل از شکوه ما باک نداردآتش غمی از ناله خاشاک ندارد
Qəzəl 4377از طوطی من روی سخن رنگ برآورداین آینه را حرف من از زنگ برآورد
Qəzəl 4378گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآوردنتوان در دل را به گل وسنگ برآورد
Qəzəl 4405خوش وقت گروهی که در اندیشه یارندچون کعبه روان روی به دیوار ندارند
Qəzəl 4418سوز دل عاشق ز تماشا ننشینداز باد بهار آتش سوداننشیند
Qəzəl 4429حرفی که ازان لعل گهربار برآیدرازی است که از مخزن اسرار برآید
Qəzəl 4457شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب داردخون خوردن است کارش تیغی که آب دارد
Qəzəl 4467از حلقههای آن زلف، دل صاحبِ نظر شداین مرغِ چشمبسته از دام دیدهور شد
Qəzəl 4469چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد
Qəzəl 4512سخن کی به جانهای غافل نشیندز دل هر چه برخاست در دل نشیند
Qəzəl 4541آتش لعل از رخت در عرق شرم مردسیب زنخدان تو دست ز خورشید برد
Qəzəl 4576هر که می داند که برگردد سخن درکوهسارکی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟
Qəzəl 4586کوه سنگین را سبک جولان کند جام بهارپر برآرد لنگر تمکین درایام بهار
Qəzəl 4587بوی گل می آیداز چاک گریبان بهارتا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار
Qəzəl 4590دل به آن زلف چلیپا می کشد بی اختیاررشته مجنون به سودامی کشد بی اختیار
Qəzəl 4633میشود از درد و داغ عشق دلها دیدهوردر بهاران میشود از لاله صحرا دیدهور
Qəzəl 4642بوسه را کنج دهان یار دارد گوشه گیرگوشه های دلنشین بسیاردارد گوشه گیر
Qəzəl 4661گربه ما همسفری سلسله از پا بردارپشت پا زن دو جهان را و پی ما بردار
Qəzəl 4667چین پیشانی ما شد مه عید آخر کارآنچه میجست دل غمزده، دید آخر کار
Qəzəl 4670سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهارصبحی ادراک نکردیم درین فصل بهار
Qəzəl 4690مبند دل به تماشای این جهان زنهاربرآ به چرخ ازین تیره خاکدان زنهار
Qəzəl 4693اگر چه چهره بود بی نقاب روشنترشود عذار بتان از حجاب روشنتر
Qəzəl 4700مکن دلیر تماشای تاب موی کمرکه زیر تیغ بود کامیاب موی کمر
Qəzəl 4717خشتی به خیر چون خم می بر زمین گذاردیگر قدم به قصر بهشت برین گذار
Qəzəl 4736از ره مرو به جلوه ناپایدار عمرکز موجه سراب بود پود و تار عمر
Qəzəl 4746ای بیجگر از تلخی عالم گله بگذاراین می به حریفان تنک حوصله بگذار
Qəzəl 4758از شراب ارغوانی چهره را گلرنگ سازبر نسیم از جوش گل جای نفس راتنگ ساز
Qəzəl 4770غوطه خوردم درشراب ناب و مخمورم هنوزگم شدم درچشمه خورشید وبی نورم هنوز