چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد
نقش مرادعالم در خانه اش زند موجآن را که بالش از خشت فرش از حصیرباشد
دشمن مطیع گردد چون نفس شد مسخرمارست تازیانه مرکب چو شیرباشد
فقرست و تنگدستی سرمایه شجاعتاز آدمی گریزد شیری که سیر باشد
از دشمن ملایم زنهار برحذر باشچون سگ خموش افتادناگاه گیرباشد
ازطبع سرکه تندی بیرون نمی برد سالجاهل همان گزنده است هرچندپیرباشد
کف را چه وزن باشدپیش شکوه دریادر چشم بی نیازان دنیا حقیر باشد
تا در بساط هستی یک مرغ می زند بالحاشا که دیده دام از صید سیرباشد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از بند اعتبارات هرکس برون نیایدگربرفلک برآیدصائب اسیرباشد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-4469
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Qəhbə fələk, bu gün bir iş işlədi,Məni yardan ayrı salacaq oldu,
Mürəbbə: Bu məkanda müşk ənbər yeri varBu məkanda müşk ənbər yeri varQara gözlüm gəzən yerdir bu yerlər
Molla Məhəmməd Səfili və dəyirmançi İbrahimin dastaniAşıq Səfilinin Zediban kəndindən yaxın dostu, İbrahim adlı dəyirmançı vəfat edir. Zedbana gəlib dəyrmanı boş görən Səfili kədərlənir, sazını alıb dəyirmana, sonra gedib məzarlığa, dostu İbrahimin türbəsinə və fələyə müraciət edir:Səfili:**
HoyduDolun at belinə, qoç dəlilərim,Xotkarı taxtından endirən, hoydu!