چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد

نقش مرادعالم در خانه اش زند موجآن را که بالش از خشت فرش از حصیرباشد

دشمن مطیع گردد چون نفس شد مسخرمارست تازیانه مرکب چو شیرباشد

فقرست و تنگدستی سرمایه شجاعتاز آدمی گریزد شیری که سیر باشد

از دشمن ملایم زنهار برحذر باشچون سگ خموش افتادناگاه گیرباشد

ازطبع سرکه تندی بیرون نمی برد سالجاهل همان گزنده است هرچندپیرباشد

کف را چه وزن باشدپیش شکوه دریادر چشم بی نیازان دنیا حقیر باشد

تا در بساط هستی یک مرغ می زند بالحاشا که دیده دام از صید سیرباشد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از بند اعتبارات هرکس برون نیایدگربرفلک برآیدصائب اسیرباشد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri