این غافلان که جود فراموش کرده اند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
این غافلان که جود فراموش کرده اندآرایش وجود فراموش کرده اند
آه این چه غفلت است که پیران عهد ماباقد خم سجود فراموش کرده اند
آن نور غیب را که جهان روشن است ازواز غایت شهود فراموش کرده اند
از ما اثرمجوی که رندان پاکبازعنقا صفت نمود فراموش کرده اند
جانها هوای عالم بالا نمی کننداین شعله هاصعود فراموش کرده اند
آنها که کرده اند ز می توبه در بهارکیفیت وجود فراموش کرده اند
یاد جماعتی ز عزیزان بخیر بادکز ما به یاد بود فراموش کرده اند
دست از طمع بشوی که در روزگار مامستان سخا وجود فراموش کرده اند
بیمایگان زیان کسان را ز سود خویشاز اشتیاق سود فراموش کرده اند
جمعی که از کفاف زیادت طلب کنندآسانی وجود فراموش کرده اند
آسوده اند در جگر سنگ چون شرارجمعی که از نمود فراموش کرده اند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب خمش نشین که درین عهد بلبلانز افسردگی سرود فراموش کرده اند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-4145
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Nəfsinə quldur o kəs ki, qəlbi nalan olmayır.
به می طرف شدن آیین هوشیاران نیستبه قلب شعله زدن کار نی سواران نیست
Fələyin çarxı əzib, qalmamış heç kəsdə nəfəsBacası yoxsa evin, şam kimi sən yanma əbəs.
اگر نمی تپدم دل، ز آرمیدن نیستکه تنگنای جهان جای دل تپیدن نیست
Başqa şairlərin şeirləri
Düşdü yadıma kecən gunlərim, əfsus olsun,Bizi məyus edən dəhrdə məyus olsun.
Yıxıb bu könlüm evin, eyləyib viran, getməYıxıb bu könlüm evin, eyləyib viran, getmə!Yoxumdu tabü tavan firqətə, cavan, getmə!
KönülAh-ü-zar çəkməkdən, qan ağlamaqdan,Dərdimi yetirdin səksənə könül,
QızAşiq oldum mən sənə, ey gözləri məstanə qızNə qədər ki istərəm məndən durarsan yanə qız