Qəzəl 3398

عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3416

تا کیم نوحه به گوش از دل ناشاد رسد؟تا نظر باز کنم ناوک بیداد رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3422

دل تهی ناشده از خویش به جایی نرسدتا بود پر ز شکر نی به نوایی نرسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3426

هر که ایام خط از سیمبران غافل شداز شب قدر به ماه رمضان غافل شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3427

جگر پاره اگر مایده خوانم شدچشم شور فلک سفله نمکدانم شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3437

قبله زن صفتان آینه زر باشدمرد را آینه زندان سکندر باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3441

من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشدبرق خنجر بلد راهروانش باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3446

نقد جان را لب خاموش نگهبان باشدرخنه مملکت دل لب خندان باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3453

داغ هر لاله که بر سینه هامون باشدمهری از محضر رسوایی مجنون باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3457

گرچه آن سرو روان در همه جا می باشدنیست ممکن که توان یافت کجا می باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3458

کی دل سالک سرگشته بجا می باشد؟حرکت لازمه قبله نما می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3460

پیچ و خم لازمه رشته جان می باشدنیست بی سلسله تا آب روان می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3462

شکوه اهل دل از خلق نهان می باشداین عقیقی است که در زیر زبان می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3465

چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشدسینه چاک، مرا فیض سحر می بخشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3466

جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟دامن جان مرا زین ته دیوار کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3468

چند چون طفل ز انگشت کسی شیر کشد؟ز استخوان چند کسی ناز طباشیر کشد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3471

سر آزاده ما منت افسر نکشدبیضه ما به ته بال هما سر نکشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3473

تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمدهر سر موی مرا نام خدا یاد آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3488

هر گروهی به دلیل دگر آویخته اندبوشناسان به نسیم سحر آویخته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3503

غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدندای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3505

نغمه عشق به گوش من دیوانه زدنداین چه اکسیر بهارست بر این دانه زدند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3527

فتنه را چشم سیه مست تو هشیار کندشرم را روی عرقناک تو بیدار کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3528

خط شبرنگ چه با آن رخ پرنور کند؟برق را ابر محال است که مستور کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3535

خرمن صبر به این برق عنانان چه کند؟سپر عقل به این سخت کمانان چه کند؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3536

سالکان را ز جهان عشق تو بیگانه کندسیل در بحر چرا یاد ز ویرانه کند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3545

کاهلانی که درین ره به هوس می آینددو قدم راه نپیموده به پس می آیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3551

تا به کی مردم چشمم هدف خار بود؟رگ من جاده نشتر آزار بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3559

تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3567

شب که روی تو ز می در عرق افشانی بوددل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3571

مکن از بخت شکایت که وبالش می‌بودپای طاووس اگر چون پر و بالش می‌بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq