Qəzəl 623

نمی توان ز سخن ساختن خموش مراکه چون صدف ز دهان است رزق گوش مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 628

نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مراکه پیچ و تاب به زنجیرها کشیده مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 644

بس است تیغ تغافل من بلاجو رامکن به خون من آلوده تیغ ابرو را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 647

رساند ابر به جایی گهرفشانی راکه برد کوه غم از سینه ها گرانی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 651

ازان دو سلسله عنبرین گره بگشاز کار شهپر روح الامین گره بگشا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 658

ز عمر باج ستاند می دو ساله مابه آفتاب شبیخون زند پیاله ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 659

حدیث خام مجویید در رساله مابه مهر داغ رسیده است برگ لاله ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 664

رسید صبر به فریاد بینوایی ماکلید روزی ما شد شکسته پایی ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 673

به خرج رفت حیاتم ز هرزه‌کوشی‌هابه خاک ریخت شرابم ز خام‌جوشی‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 675

آن را که نیست وسعت مشرب درین سرادر زندگی به تنگی قبرست مبتلا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 676

آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟کز سنگ خاره گشت به سختی شرر جدا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 681

هر کس نکرده در گرو می کتاب رانگرفته است از گل کاغذ گلاب را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 682

می سوزد آرزو دل پراضطراب رابر سیخ می کشد رگ خامی کباب را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 683

در ششدرست مهره اسیر جهات رادرهم نورد سلسله ممکنات را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 684

دلکوب نیست حادثه دنیاپرست راماهی ز حرص طعمه فرو خورد شست را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 696

عشق است غمگسار دل دردمند راآتش گره ز کار گشاید سپند را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 704

از شرم، حرص دلبری افزود ناز راکز دوختن گرسنه شود چشم، باز را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 724

ابروی او نرفت ز مد نظر مرادر زیر تیغ، زندگی آمد بسر مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 728

از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 738

با زلف کار نیست رخ یار دیده راره می گزد چو مار، به منزل رسیده را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 742

دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه راسنگ است در بغل می پر زور شیشه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 744

مگذار بر زمین دل شبها پیاله رااز باده برگ لاله کن این داغ لاله را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 745

دادم ز شور عشق به سیلاب خانه راکردم به خارخار بدل آشیانه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 750

بشنو ز من ترانه غیرت فزای راگر مردی ای سپند، نگه دار جای را!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 752

شد بی صفا ز خاک سیه کاسه آب ماآخر به رنگ ظرف برآمد شراب ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 753

چون شعله سر مکش ز دل سینه تاب ماکز سوز عشق، اشک ندارد کباب ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 769

برق جلال، عین جمال است پیش ماداغ پلنگ، چشم غزال است پیش ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 772

دست فلک کبود شد از گوشمال ماشوخی ز سر نهشت دل خردسال ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 785

لرزید بس که دل به تن ناتوان ماخالی ز مغز شد قلم استخوان ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 796

ای روشن از فروغ تو چشم چراغ‌هاپر گل ز جوش حسن تو دامان باغ‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq