Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نمی توان ز سخن ساختن خموش مراکه چون صدف ز دهان است رزق گوش مرا
Qəzəl 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مراکه پیچ و تاب به زنجیرها کشیده مرا
Qəzəl 644بس است تیغ تغافل من بلاجو رامکن به خون من آلوده تیغ ابرو را
Qəzəl 647رساند ابر به جایی گهرفشانی راکه برد کوه غم از سینه ها گرانی را
Qəzəl 651ازان دو سلسله عنبرین گره بگشاز کار شهپر روح الامین گره بگشا
Qəzəl 658ز عمر باج ستاند می دو ساله مابه آفتاب شبیخون زند پیاله ما
Qəzəl 659حدیث خام مجویید در رساله مابه مهر داغ رسیده است برگ لاله ما
Qəzəl 664رسید صبر به فریاد بینوایی ماکلید روزی ما شد شکسته پایی ما
Qəzəl 673به خرج رفت حیاتم ز هرزهکوشیهابه خاک ریخت شرابم ز خامجوشیها
Qəzəl 675آن را که نیست وسعت مشرب درین سرادر زندگی به تنگی قبرست مبتلا
Qəzəl 676آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟کز سنگ خاره گشت به سختی شرر جدا
Qəzəl 681هر کس نکرده در گرو می کتاب رانگرفته است از گل کاغذ گلاب را
Qəzəl 682می سوزد آرزو دل پراضطراب رابر سیخ می کشد رگ خامی کباب را
Qəzəl 683در ششدرست مهره اسیر جهات رادرهم نورد سلسله ممکنات را
Qəzəl 684دلکوب نیست حادثه دنیاپرست راماهی ز حرص طعمه فرو خورد شست را
Qəzəl 696عشق است غمگسار دل دردمند راآتش گره ز کار گشاید سپند را
Qəzəl 704از شرم، حرص دلبری افزود ناز راکز دوختن گرسنه شود چشم، باز را
Qəzəl 724ابروی او نرفت ز مد نظر مرادر زیر تیغ، زندگی آمد بسر مرا
Qəzəl 728از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا
Qəzəl 738با زلف کار نیست رخ یار دیده راره می گزد چو مار، به منزل رسیده را
Qəzəl 742دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه راسنگ است در بغل می پر زور شیشه را
Qəzəl 744مگذار بر زمین دل شبها پیاله رااز باده برگ لاله کن این داغ لاله را
Qəzəl 745دادم ز شور عشق به سیلاب خانه راکردم به خارخار بدل آشیانه را
Qəzəl 750بشنو ز من ترانه غیرت فزای راگر مردی ای سپند، نگه دار جای را!
Qəzəl 752شد بی صفا ز خاک سیه کاسه آب ماآخر به رنگ ظرف برآمد شراب ما
Qəzəl 753چون شعله سر مکش ز دل سینه تاب ماکز سوز عشق، اشک ندارد کباب ما
Qəzəl 769برق جلال، عین جمال است پیش ماداغ پلنگ، چشم غزال است پیش ما
Qəzəl 772دست فلک کبود شد از گوشمال ماشوخی ز سر نهشت دل خردسال ما
Qəzəl 785لرزید بس که دل به تن ناتوان ماخالی ز مغز شد قلم استخوان ما
Qəzəl 796ای روشن از فروغ تو چشم چراغهاپر گل ز جوش حسن تو دامان باغها