Qəzəl 4623

حسن را در کار نبود باده ناب دگرچشمه خورشید مستغنی است از آب دگر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4627

ای ز رویت هر نگاهی را گلستان دگردر دل هر ذره ای خورشید تابان دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4628

حسن دارد در سواری شوکت و شان دگرجلوه را در خانه زین هست میدان دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4631

می شود طی در ورق گرداندنی دیوان عمرداغ دارد شعله جواله را دوران عمر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4634

کی ز خواریهای غربت می کند پرواگهر؟دایه از گردیتیمی داشت در دریا گهر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4638

گر کند مادر زخشکی بخل دراعطای شیراشگ طفلان را ید بیضاست دراجرای شیر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4639

آنکه می آید زطفلی از دهانش بوی شیرمی گدازد عاشقان را چون شکر در جوی شیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4640

زیرتیغ از مرغ بسمل پرفشانی یاد گیراز سبکروحان نصیحت بی گرانی یاد گیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4644

به نادانی کند اقرارهرکس هست داناترزحیرت پرده خواب است هر چشمی که بیناتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4645

رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گیراترگل بی خار این گلزارازخارست گیراتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4646

خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراترلب میگون زخون بیگناهان است گیراتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4647

شود از پرده پوشی سوز اهل حال رسواترکه تب را می نماید پرده تبخال رسواتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4650

زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنترچراغ آسمانی می شودازآب روشنتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4653

ترا درخواب غفلت رفت عمر خوش عنان آخرنکردی دست ورویی تازه زین آب روان آخر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4654

بیا ای محتسب از وادی دردی کشان بگذرازین یک گل زمین، دانسته ای باد خزان بگذر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4656

ندارد خاطر آگاه جز غفلت غم دیگربغیر از فوت وقت اینجا نباشد ماتم دیگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4657

جز آن لبهای میگون نیست دل را چاره دیگرنمی چسبد کباب من به آتشپاره دیگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4658

نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگرکه از هر داغ دارد درنظر پیمانه دیگر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4659

نیست بی خار درین بادیه یک آبله وارپای فرسوده چه گل چیند ازین نشترزار؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4660

باد دستانه مکن خرج نفس رازنهارکه برآردنفسی رازجگر صبح دوبار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4662

بر دل تازه خیالان مخور از زخم زباناز ره نوسفران خار به مژگان بردار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4665

نفس هرزه مرس رابه کشیدن مگذارسرکش افتاد چو توسن به دویدن مگذار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4676

الفت خلق عذاب دل فرزانه شمرهرکه بیگانه شود معنی بیگانه شمر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4678

تیغ الماس بر اطراف کمر دارد مهراز صف آرایی شبنم چه خطر داردمهر؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4682

چو غنچه نکهت خود از صبا دریغ مدارز آشنا سخن آشنا دریغ مدار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4686

ز آب تیغ اثر در گلوی ما بگذارازین شراب نمی در سبوی ما بگذار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4688

بیاکه عقده زکارجهان گشاد بهاربهشت سربه گریبان غنچه دادبهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4695

بهار دربغل غنچه ریخت پنهان زرکند کریم به سایل نهفته احسان زر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4697

ربوده خواب مرا حسن بی مثال دگرگران چو خواب به چشمم بودخیال دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4701

اگر چه دردلم از ترکش است افزون تیرهمان به شست تو خمیازه می کشم چون تیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq