بهار دربغل غنچه ریخت پنهان زرکند کریم به سایل نهفته احسان زر

زهرکه دل بگشاید ترا گرامی دارکه گل دهدبه نسیم سحر به دامان زر

مدارحاصل خود را ز غمگساردریغکه می دهند به می بی دریغ مستان زر

چو غنچه زر به گره اهل دل نمی بندندکه هست برگ خزان پیش باددستان زر

همان ز حرص پرددیده ات چوموج سراباگر به فرض شود ریگ این بیابان زر

بهوش باش که دندان نمودن است از شیرشد به روی تو گرچون ستاره خندان زر

نبسته است چنان فلس را به تن ماهیکه خواجه بسته زحرص خسیس برجان زر

چنان که مار شود اژدهازطول زمانشود بلای خداچون رودبه همیان زر

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. ز ریگ روغن بادام می کشدصائبگرفت هرکه به ابرام ازبخیلان زر

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar