Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گرچه در سیر بهشتم از گل روی کسیدوزخی در هر بن مو دارم از خوی کسی
Qəzəl 6688مستی و خمیازه بر خون دل ما می کشیصد خم می داری و حسرت به مینا می کشی
Qəzəl 6698نیست اکسیری به عالم بهتر از افتادگیقطره ناچیز گردد گوهر از افتادگی
Qəzəl 6703گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگیآه باشد سرو پا برجای باغ زندگی
Qəzəl 6706چاره از من می کند پرهیز از بیچارگیغم به گرد من نمی گردد ز بی غمخوارگی
Qəzəl 6711شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلیبود دامان دگر بر آتش من هر گلی
Qəzəl 6721گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنیدر صدف چندین گهر دارم تماشاکردنی
Qəzəl 6727در عمارت زندگانی چند باطل میکنی؟رفتهای از کار تا سامان منزل میکنی
Qəzəl 6731ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شویسیرت ابلیس را بگذار تا آدم شوی
Qəzəl 6738از بلند و پست نبود چاره تا گرد رهیگرد هستی برفشان از خود اگر مرد رهی
Qəzəl 6742مرا باغ و بهاری از می گلفام بایستیبه دستی گردن مینا، به دستی جام بایستی
Qəzəl 6749نمی آید ز دل با جلوه مستانه خودداریکند با ترکتاز سیل چون ویرانه خودداری؟
Qəzəl 6753مکن تقصیر در افسوس تا جان در بدن داریکه بهر لب گزیدن سی محرک در دهن داری
Qəzəl 6763ندارد سرو این گلزار تاب شیون ای قمریبنه از سرمه طوق خامشی بر گردن ای قمری
Qəzəl 6764ز دل بیرون نرفت از قرب جانان داغ مهجورینمی سازد خنک بیمار را دل شمع کافوری
Qəzəl 6766از موج گریه ما بر فلک اختر کند بازیز شور قلزم ما در صدف گوهر کند بازی
Qəzəl 6769ز عاشق حرف درد و داغ پرس، از دل چه میپرسیحدیث راه بسیار است از منزل چه میپرسی؟
Qəzəl 6772ازان پیچیده ام همچو صدا در ظرف خاموشیکه نتواند نهاد انگشت کس بر حرف خاموشی
Qəzəl 6780خودآرا را برابر می کند با خاک خودبینیحنای شهپر پرواز طاوس است رنگینی
Qəzəl 6787نمی باید ترا مشاطه ای بهر خودآراییبه صحرا می روی، از خانه آیینه می آیی
Qəzəl 6813کوش تا دل به تماشای جهان نگذاریداغ افسوس بر آیینه جان نگذاری
Qəzəl 6814بیخبر شو ز جهان گر خبری می گیریچون گل از پوست برآ گر ثمری می گیری
Qəzəl 6820غوطه در خاک زند دل ز گریبان کسیناله در خون تپد از شوخی مژگان کسی
Qəzəl 6821خارخاری به دل افتاده ز مژگان کسیکه نپیچیده نگاهش به رگ جان کسی
Qəzəl 6822آنچه من یافتم از چهره زیبای کسیبه دو عالم ندهم ذوق تماشای کسی
Qəzəl 6828می وصل تو به کم حوصله ها ارزانینشائه خون جگر باد به ما ارزانی
Qəzəl 6833دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنیکوری دیو هوا، پر ز پریزاده کنی
Qəzəl 6834تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنیپنجه در پنجه آن زلف چلیپا نکنی
Qəzəl 6841بی حجابانه به آغوش کجا می آیی؟که به صد ناز در اندیشه ما می آیی؟
Qəzəl 6847تو تا ز هستی خود بی خبر نمی افتیز خویش مرحله ای پیشتر نمی افتی