از موج گریه ما بر فلک اختر کند بازی
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
از موج گریه ما بر فلک اختر کند بازیز شور قلزم ما در صدف گوهر کند بازی
عبث خورشید تابان می زند سرپنجه با آهمسر خود می خورد شمعی که با صرصر کند بازی
ز زور باده من شیشه گردون خطر داردبه کام دل چسان این باده در ساغر کند بازی؟
سر مژگان خونریز تو آسایش نمی داندز شوخی آب این شمشیر با جوهر کند بازی
سزاوار دل بی تاب صحرایی نمی یابمسپند من مگر در وادی محشر کند بازی
مرا چون اشک هر سو می دواند چشم پر کاریکه هر مژگان او در عالم دیگر کند بازی
به بازی بازی از من می برد دل طفل بی باکیکه گر افتد رهش در دامن محشر کند بازی
تمام روز دارد داغ از شوخی معلم راتمام شب نشیند گوشه ای از بر کند بازی!
تکلم چون کند گوش صدف از در گران گرددتبسم چون نماید آب در گوهر کند بازی
گشاید چون دهن، شیرینی جان می شود ارزانزند چون مهر بر لب قیمت شکر کند بازی
دل دیوانه ای دارم که بر زنجیر می خنددسر شوریده ای دارم که با خنجر کند بازی
ز سوز جان کف خاکستری گردید آخر دلسپندی تا به کی در عرصه مجمر کند بازی؟
اگر من از ضمیر روشن خود پرده بردارمسرشک گرمرو با دیده اختر کند بازی
چنان آیینه دل را زنم بر سنگ بی رحمیکه دل در سینه گردون بدگوهر کند بازی
غبار جسم تا کی پرده رخسار جان باشد؟کسی تا چند چون اخگر به خاکستر کند بازی؟
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چه بال و پر گشاید دل به زیر آسمان صائب؟چسان در خانه تنگ صدف گوهر کند بازی؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6766
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale
Görün bu çərxi-dunpərvər nə növi ruzigar eylər,Çəkib ağuşuna hər naqisi kamil əyar eylər,
Sahiba, gərçi varam zahirən həzrətdən uzaqSahiba, gərçi varam zahirən həzrətdən uzaq,Deyiləm batinən ixlasi-iradətdən uzaq.
آخر،ای شوخ جهان،عشوه گری با ما چند؟ما بسودای تو مردیم، خدا را مپسند
DönübdüPozuldu dövranım, nəs gəldi ilim,Mən gördüyüm o zəmanə dönübdü.