مرا چون دیگران گرزان که اسبابی نشد روزیبه این شادم که دل را پرده خوابی نشد روزی

گوارا کرد بر من درد می را خاکساری هااگر از جام قسمت باده نابی نشد روزی

به کوری سوختم چون شمع در بتخانه غفلتبسر بردن شبی در کنج محرابی نشد روزی

مگر از اشک حسرت دامن دریا به دست آردخس بی دست و پایی را که سیلابی نشد روزی

ندارد حاصلی جمعیت بسیار بی قسمتکه گوهر را ز دریا قطره آبی نشد روزی

ندید آسایش ساحل درین دریای پروحشتز حیرت چشم هر کس را شکرخوابی نشد روزی

چه حاصل زین که دریا را به شور آورد طبع ما؟چو بخت خفته ما را کف آبی نشد روزی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. به کوری شست دست از تار و پود زندگی صائبکتان شوربختی را که مهتابی نشد روزی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana