Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از جلوه تو سنگ سبکبال می شودآتش ز خوی گرم تو پامال می شود
Qəzəl 4284روشن دلم ز باده گلفام می شودظلمت برون ز خانه به گلجام می شود
Qəzəl 4291تسکین دل به شور محبت نمیشوداین داغ، خوشنمک به قیامت نمیشود
Qəzəl 4293پایندگی به زور میسر نمیشودآب خضر نصیب سکندر نمیشود
Qəzəl 4294بیصحبت تو عیش میسر نمیشودرغبت به بوسه لب ساغر نمیشود
Qəzəl 4302هر بلبلی که بوی گل از خار نشنوددر بر گریز نکهت گلزار نشنود
Qəzəl 4309هر کس سخن به دشمن انصاف می دهددر دست زنگی آینه صاف می دهد
Qəzəl 4311خالش خبر ز سر دهانم نمیدهدزان راز سر به مهر نشانم نمیدهد
Qəzəl 4317تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسیدجانم به لب رسید ولب من به جان رسید
Qəzəl 4321صبح شکوفه از افق شاخ سر کشیدجوش بهار رشته ز عقد گهر کشید
Qəzəl 4322با عشق انتقام توان ز آسمان کشیدنتوان به زور بازوی عقل این کمان کشید
Qəzəl 4327هر پرده که از چهره مقصود برافتادشد برق جهانسوز ومرا در جگر افتاد
Qəzəl 4336آن کس که تمنای بَر و دوش تو داردگر خاک شود دست در آغوش تو دارد
Qəzəl 4343آزاده ما برگ سفر هیچ نداردجز دامن خالی به کمر هیچ ندارد
Qəzəl 4344از تفرقه پروا دل آزاد ندارداز سنگ خطر بیضه فولاد ندارد
Qəzəl 4345تر دامنیم آه غم آلود ندارداین چوب تر ازبی ثمری دود ندارد
Qəzəl 4347جویای تو با کعبه گل کار نداردآیینه ما روی به دیوار ندارد
Qəzəl 4361نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برداز شیشه ما دهشت این سنگ صدا برد
Qəzəl 4368خط از لب لعل گهرافشان تو گل کردیا خضر ز سرچشمه حیوان تو گل کرد
Qəzəl 4369رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کردنظاره زلف تو پریشان نظرم کرد
Qəzəl 4382گل مرتبه عارض جانانه نگیردجای لب ساقی لب پیمانه نگیرد
Qəzəl 4383سرگرم تو با کشمکش دار نسازداین نقطه سرگشته به پرگارنسازد
Qəzəl 4387تیغ تو می وساقی وپیمانه من شدهر زخم نمایان در میخانه من شد
Qəzəl 4395شرمی که بود ساخته مطلوب نباشدشهباز نظر دوخته محجوب نباشد
Qəzəl 4396با کعبه پرستار ترا کار نباشدآیینه ما روی به دیوار نباشد
Qəzəl 4397تا چنددلت برمن مهجور نبخشدتا کی نگهت برنگه دور نبخشد
Qəzəl 4400آن آفت جان بر سر انصاف نیامدآن تلخ زبان بر سر انصاف نیامد
Qəzəl 4404جمعی که دراندیشه آن چشم خمارنددر پرده دل شب همه شب باده گسارند
Qəzəl 4409حکم است که کار شب آدینه بسازندکار خرد از باده دیرینه بسازند
Qəzəl 4410از دشت به حی مردم دیوانه نسازندبا گور بسازند وبه کاشانه نسازند