جمعی که دراندیشه آن چشم خمارنددر پرده دل شب همه شب باده گسارند

هر چند که در پرده شرمندنکویانچون باز نظر دوخته در فکر شکارند

لاغر کن دلها ز سرینهای گرانسنگفربه کن غمها ز میانهای نزارند

در ریختن دل همه چون باد خزاننددر پرورش جان همه چون ابر بهارند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. یارب نرسد گرد غمی بر دل ایشانهر چند غم صائب بیچاره ندارند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana