Qəzəl 5891

از خویش می رویم و ترا یاد می کنیمدر کوه قاف صید پریزاد می کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5900

پیش از گل رخسار تو افروخته بودمچون لاله به داغ تو جگر سوخته بودم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5901

فریاد که از کوتهی بخت ندارمدستی که ترا تنگ در آغوش فشارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5904

آن قدر ندارم که سزاوار تو باشمآن به که گرفتار گرفتار تو باشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5905

از تلخ زبانان نشود پست خروشمطفلم، نتوان کرد به دشنام خموشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5906

دستی که به جامی نشود رهزن هوشمچون پایه تابوت گران است به دوشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5909

در هر که ترا دیده به حسرت نگرانمعمری است که من زنده به جان دگرانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5914

از بخت سیه پست نگردید نوایماز سرمه شب بیش شد آواز درایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5919

خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیمما مرکب ازین رخنه جهاندیم و گذشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5932

ما طالع جمعیت اسباب نداریمروزی که هوا هست می ناب نداریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5933

یک چشم زدن فرقت می تاب نداریمتا شیشه به بالین نبود خواب نداریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5935

بر دل غم سیم و زر دنیا نگذاریمبار خر دجال به عیس نگذاریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5939

آن طفل یتیمم که شکسته است سبویماز آب همین گریه تلخی است به جویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5944

مکش ز حسرت تیغ خودم که تاب ندارمز هیچ چشمه دیگر امید آب ندارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5953

حوصله وصل آن نگار ندارمدام به اندازه شکار ندارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5957

ترم چون حباب از هوایی که دارمکه می ریزد از هم بنایی که دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5959

در سخن بر نیاید آوازمنیست اندیشه ای ز غمازم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5960

ما خراباتی و نظر بازیمکاسه آشام و کیسه پردازیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5965

از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدانیک تن از آیندگان نگرفت جای رفتگان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5968

از نگاه خیره چشم یار می گردد گراناز عیادت دایم این بیمار می گردد گران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5977

ساده است از نقش انجم آسمان عاشقاناین نشان از بی نشان دارد روان عاشقان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5978

از رخش خواهند جای بوسه نافهمیدگاندر حرم محراب می جویند این نادیدگان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5984

هر کسی کرده است چیزی خوش ز نعمای جهانوقت را خوش کرده ام من از خوشی های جهان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5985

اول ما نیستی و آخر ما نیستی استهستی پا در رکاب ماست خوابی در میان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5989

شمه ای از حیرت عشق است دل پرداختنبا هزار آیینه در کف خویش را نشناختن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5991

بی تحمل خصم را هموار نتوان ساختنگل ز زخم خار شد امن از سپر انداختن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5995

چند چون خامان نظر بر ماهتاب انداختن؟تا کی این مشت نمک در چشم خواب انداختن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5997

چند بزم باده پنهان از حریفان ساختن؟خویش را آراستن، آیینه پنهان ساختن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5998

آن خرابم کز زبانم حرف نتوان ساختنبیش ازین ما را مروت نیست ویران ساختن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5999

تا چون درویشان توان با گاه گاهی ساختناز سبک مغزی است با زرین کلاهی ساختن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq