Qəzəl 402

ز باران جمع گردد خاطر آشفته مستان رارگ ابری کند شیرازه این جمع پریشان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 411

فروغ مهر باشد دیده اخترشماران راصفای ماه باشد جبهه شب زنده داران را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 416

محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان رانمی گیرد گریبان شحنه کوته آستینان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 418

گزیری از علایق نیست زیر چرخ یک تن رارهایی نیست زین خار شل آیین هیچ دامن را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 424

نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون راکه با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 426

ز بس اندیشه لیلی به هم پیچید مجنون رابه فکر گردباد افتاد هر کس دید مجنون را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 428

طلایی شد چمن ساقی بگردان جام زرین رابکش بر روی اوراق خزان دست نگارین را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 431

به هر تردامنی منمای آن آیینه رو رامبادا زنگ خجلت سبز سازد حرف بدگو را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 434

سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی راز گوهر چون صدف پر ساخت گردون حبابی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 442

به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی رامکن صرف زمین شور، آب زندگانی را

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 447

غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی راکه از پوشیدن چشم است عینک دوربینی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 450

خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی راکه کوری کاسه دریوزه می گردد گدایی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 452

به دل های پر از خون حرف آن زلف دو تا بگشاسر این نافه را پیش غزالان ختا بگشا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 455

نباشد چون تن آسانان ز خورد و خواب عیش ماز اشک و آه می گردد به آب و تاب عیش ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 456

فلک پرواز سازد آه را درد گران ماپر سیمرغ بخشد تیر را زور کمان ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 476

من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجاکوزه شهد شود حنظل افلاک آنجا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 481

همه کس طالب آن سرو روان است اینجاآب حیوان ز نفس سوختگان است اینجا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 483

خام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دستنشود هیچ مرید از قدم پیر جدا!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 494

طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟بوسه تاراج کنم زان لب می نوش ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 497

گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه تراکسی از ما نگرفته است سر راه ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 505

ما که در خم ننمودیم فلاطون خود راصاف سازیم درین صومعه ها چون خود را؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 509

شانه گر باز کند زلف گرهگیرش رانی به ناخن شکند پنجه تدبیرش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 513

وحشتی داده ز اوضاع جهان دست مراکه به زنجیر دو زلفش نتوان بست مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 516

نفس سوخته روشنگر جان است مراچون شرر، زندگی از سوختگان است مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 518

دل پریخانه آن روی چو ماه است مرایوسفی در بن هر موی به چاه است مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 526

آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مراکه تسلی به دو عالم نتوان کرد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 552

صلح در پرده بود یار به جنگ آمده رامده از دست، گریبان به چنگ آمده را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 578

رسیدگی ز مطالب گذشتن است اینجابه مدعا نرسیدن، رسیدن است اینجا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 694

بادام تلخ نیست سزاوار قند رادر کار غیر چند کنی نوشخند را؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 697

افسردگی است چاره دل دردمند راخاکسترست بستر راحت سپند را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq