غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی راکه از پوشیدن چشم است عینک دوربینی را

تو از تن پروری بار زمین گردیده ای، ورنهبه کاهش می توان کرد آسمانی این زمینی را

ز ناهمواری آرد ساده لوحی راه را بیروننمی باشد ثمر جز عقده دل خرده بینی را

به باد بی نیازی می رود جمعیت خرمننمی باشد خطر از برق آفت خوشه چینی را

ندارد نامداری حاصلی غیر از سیه روییغنیمت می شمارد خاتم ما بی نگینی را

ندارد شکوه ای از تیره بختی ها دل عارفکه خواهد از خدا آیینه خاکسترنشینی را

محال است از سر بی مغز سودا را برآوردنکه نتوان از خمیر آورد بیرون موی چینی را

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. گهر از ته نشینی یافت صائب این سرافرازیسبک قدری چو کف لازم بود بالانشینی را

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq