Nigara, zülfi-şəbrəngin ki, əyyamın siyah eylər
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Nigara, zülfi-şəbrəngin ki, əyyamın siyah eylər,Mənim ol ömrümü badə verüb, hər dəm təbah eylər.
Sən ol insani-kamilsən, ola, ey surəti-rəhmanKi, daim hüsninə səcdə süruşü mehrü mah eylər.
Əmin olan həvadisdən, dü aləmdə o aşiqdirKi, sən məşuqi-qeybinin eşigin ol pənah eylər.
Səadətli ayağınun tozu hər başa kim qonsa,Əlini erdürür ərşə, adın sahib-külah eylər.
Bu xaki cismimi mehrin odunun yeli yaqdıqca,Gözüm seylab olur ol dəm, həm ahim kuhi kah eylər.
Qamu şahmat olur şaha fərəs filiylə fərzin sür,Qaçan kim baydaqi-xalin rüxün nətində şah eylər.
Müənbər zülfinə müşki-xəta öygənmək etdikcə,Yanar fikri-xətasının oduna çün günah eylər.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. A Şəmsəddini-canpərvər, titirər gög, qamu əxtər,Həbibi eşqin odundan k-o dəm dərd ilə ah eylər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/habibi-nigara-zulfi-sebrengin-ki-eyyamin-siyah-eyler
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Qamu cövri ki, cana, cana etdin,Qamusun xub key mərdanə etdin.
Nə kövkəbdir bu, ya rəbb kim, Gün əşdən nuri rövşəndirNə kövkəbdir bu, ya rəbb kim, Gün əşdən nuri rövşəndir,Nə qəbqəbdir ki, ətrafı gülü reyhanü gülşəndir.
Tapun kim, canların cananəsidürTapun kim, canların cananəsidür,Bu aşiq can anun cana nəsidür?
Kainatın varlığından mənə sən şafi yetərKainatın varlığından mənə sən şafi yetər,Qibleyi-mehrabı, cana, qaşının taqi yetər.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Bir gözəl sevmişəm günəş camalı,Gərdəni minadır, qədi ərərdir.
Yoxdur aləmdə o şuxi-məhi-tabanə əvəzYoxdur aləmdə o şuxi-məhi-tabanə əvəz,Səri-kuyidir onun rovzeyi-rizvana əvəz.
Qu quşunun nəğməsiDeyirsən: “Məhəbbət şerlərininHamısı qısadır – bir bənd, iki bənd”
من و معشوق و جام ناب صباحبگشا بر من این در،ای فتاح